Een bijzondere week

Steeds vaker spreek ik mensen die de hoop op betere beleidstijden hebben opgegeven. Helaas zien collega-boeren met enige regelmaat de toekomst en hun eigen situatie zo zwart, dat zij zelf het zwarte gat verkiezen boven het leven. Iedere keer als dat gebeurt, voelt dat voor mij een beetje als falen. Falen van mijzelf en van Stikstofclaim. Blijkbaar hebben we die mensen op dat moment onvoldoende houvast, hoop en uitzicht op betere tijden kunnen geven. Uitzicht dat nodig is om een minder zwart toekomstbeeld te zien. Voor mij speelt daarin zeker een rol dat mijn zus op 7 oktober, zeven jaar geleden, zelf de keuze maakte om haar leven te beëindigen. In overleg met Co Scholten heb ik deze bijdrage geschreven. Ik wil hiermee helder maken dat er, ondanks alle stomme Haagse streken, absoluut lichtpuntjes zijn. Lichtpuntjes die groter zijn als je er goed naar kijkt. Ook wil ik aangeven waar wij als Stichting Stikstofclaim onze drive en energie vandaan halen. Dat doe ik door een deel van de belevenissen van vorige week te beschrijven. Niet volledig uitputtend, maar wel om een beeld te geven. De week van 29 juni Het was een heel bijzondere week, met hele mooie en heel trieste momenten. Toch blijft voor mij het mooie ook voor boeren overheersen. Er is meer dan goede hoop op verandering in beleid. Vorige week maandag, 29 juni, begon voor mij zoals de meeste maandagochtenden en dinsdagochtenden: met het uitmesten en opnieuw instrooien van de stallen. Niet met de greep of vork, maar met een knikshoveltje. Ook het instrooien doen we met een strooier voorop een shoveltje. In drie uur tijd verplaatsen we 24 paarden in twee groepen. Daarvan zijn 19 paarden tweejarige hengsten die al best wat mans zijn. Mooie, imposante dieren. Ze zijn inmiddels gewend aan halsters, maar kunnen af en toe nog behoorlijk onberekenbaar zijn. Iedere keer is het weer een uitdaging, maar ook heel leuk om te doen. Op die ochtenden neem ik meestal de telefoon niet op. Alleen als John Spithoven of Piet Faber belt, beiden actief voor Stikstofclaim, maak ik daar een uitzondering voor. Samen met onze dochter Lisa en ochtendhulp Ananda zijn we drie uur bezig. Aan het einde van de ochtend zijn er 12 grote balen stro verstrooid. Dat klinkt veel, maar de boxen zijn 3,5 bij 5 meter. Rond een uur of twee liggen de meeste paarden heerlijk languit in het verse stro. We hebben vier stallen met een verschillend aantal boxen. Iedere week mesten we ongeveer de helft uit. De andere helft strooien we donderdags bij. Kuil voeren in de ruiven doen we met de hand. Iedere week verwerken we ongeveer 16 vierkante balen kuil in de winterperiode. In de zomerperiode, wanneer de meeste paarden ook buiten komen, zijn dat ongeveer 12 balen per week. Samenwerken met mijn dochter Lisa geeft mij veel voldoening. Zij runt inmiddels het bedrijf. Ik ben het oudere manneke dat hand- en spandiensten verricht en af en toe nog raadgever mag zijn. Ik kan er enorm van genieten hoe professioneel zij met klanten omgaat, strak communiceert en afspraken maakt. De paarden die bij ons in opfok staan en de merries waarmee wordt gefokt, zijn grotendeels van klanten. Een klein deel is van onszelf. Van de 86 dieren zijn er 11 van onszelf. Gelukkig hebben we zakelijke klanten die weten dat we ons uiterste best doen. Maar zij begrijpen ook dat er bij levende dieren, ook al zijn ze tonnen waard, wel eens iets mis kan gaan. Wij maken geen onderscheid in behandeling of verzorging. Of de aanschafwaarde voor de klant nu zesduizend euro of zestigduizend euro was: voor ons zijn het allemaal levende dieren. Als houder heb je de heilige plicht om dieren goed te verzorgen. Ook jonge dieren moet je leren dat de mensenhand er niet is om te straffen, maar om te begeleiden en vertrouwen te geven. Bij het ene dier gaat dat sneller dan bij het andere. We hebben ook een keer meegemaakt dat een jonge hengst, ondanks alle tijd, liefde en aandacht, gewoonweg vals was en bleef. Dat zat er vanaf het begin in, toen hij als veulen werd gebracht. Paarden zijn net mensen. Je hebt er fijne en minder fijne tussen om mee te werken. Echt vals en slecht is bij paarden een grote uitzondering. Bij mensen komt dat vaker voor. Naast het werk thuis, meestal in de ochtenden, heb ik wekelijks twee tot vier afspraken in de middag. Afhankelijk van het jaargetijde heb ik daarnaast één à twee overleggen in de avond, ergens in het land. Er is bijna dagelijks telefonisch en per mail overleg met advocaten en adviseurs. Dat begint vaak rond half acht en loopt doordeweeks door tot in de avond. Veel mails beantwoorden, stukken lezen en dagelijks overleg. Vaak ook in het weekend. Daarbij is er veel overleg met Sandra Marseille. Zij runt het secretariaat, doet de administratie, plant alle afspraken in en bewaakt of gemaakte afspraken ook daadwerkelijk worden uitgevoerd. Voor mij is ook belangrijk dat zij de meeste stukken die ik schrijf leest en corrigeert, zowel tekstueel als inhoudelijk. Daarmee bewaakt zij de continuïteit in onze communicatie. Stikstofclaim is in de loop der jaren steeds meer een geoliede machine geworden. Daardoor worden de eerste vruchten nu rijp om te oogsten. Omdat we een best aardige kantine, annex Grand Café, in het voormalige manegebouw hebben, probeer ik zoveel mogelijk overleggen daar te plannen. Dat maakt dat ik mijn tijd efficiënt kan benutten en geen verrassingen heb in de kwaliteit van de koffie. Vergaderingen van Stichting Stikstofclaim zijn ook bij ons. Overleggen met Kamerleden, hun medewerkers en gedeputeerden zijn meestal in de Tweede Kamer of op provinciehuizen. Met de meeste Kamerleden en hun medewerkers is er goed appcontact. Dat geldt zo ongeveer voor iedereen rechts van Pieter Grinwis. Aan de linkerzijde van het politieke spectrum is er geen contact, ondanks pogingen om wel in gesprek te komen. Een andere week dan anders Deze week was anders dan anders. We verwachtten twee uitspraken van rechtbanken en er was, naar het zich liet aanzien, een belangrijk debat in de Tweede Kamer. In de aanloop naar dat debat was er dinsdagavond een overleg met alle boerenvakbonden. Dat gebeurde op initiatief van Agractie, in De Schakel in Nijkerk. Tot mijn verbazing schoven er ook twee LTO-bestuurders aan: een vakgroepvoorzitter en een provinciaal voorzitter. Dat hebben we eerder meegemaakt, ooit in het Landbouwcollectief. Meestal is LTO er weer vandoor als het er echt op aankomt. Dat was hier opnieuw het geval. Agractievoorzitter Erik Luiten gaf technisch goed leiding aan het overleg. Er werden afspraken gemaakt over een gezamenlijke verklaring. Na afloop stond er wat pers. Ook waren er ongeveer zestig trekkers en een shovel, die de avond opfleurden. Dan zie je ook weer een aantal mooie oude bekenden. Toch ben ik maar snel in de auto gestapt. De dag erop was het debat in de Tweede Kamer. Vooraf is het dan de moeite waard om nog te appen en te bellen met Kamerleden en fractiemedewerkers, om te proberen nog iets ten goede te keren. Woensdagmorgen 1 juli Woensdagmorgen 1 juli heb ik samen met mijn dochter de paarden gevoerd. Tot twee uur was ik thuis bezig. Tussendoor was ik aan het appen en bellen, voordat ik in de auto stapte naar Den Haag. Dat werd fileleed. De rit duurde bijna drie uur, in plaats van anderhalf. Tweede Kamer: een mooi, dierbaar gesprek en een dramatisch debat Bij aankomst in de Tweede Kamer gebeurde er voor mij iets bijzonders. Na binnenkomst sprak ik een paar bekenden, waaronder de fractiemedewerker landbouw van de PVV. Daarna liep ik naar de roltrap. Vlak voor de roltrap kwam ik Mirjam Bikker tegen. We groetten elkaar en gaven elkaar een hand. Beiden waren we van plan om verder te gaan, toen Mirjam Bikker vroeg: “Was Ella Vogelaar familie van je?” Ja, Ella was mijn oudste zus. Zij was bijna dertien jaar ouder dan ik. Mirjam vertelde dat Ella haar in de beginperiode van haar politieke loopbaan in de gemeente Utrecht had geholpen met raad en daad. Gewoon omdat Ella graag mensen hielp. Het klinkt misschien raar. Ik ben niet snel van slag, maar op dat moment wel even. In de Tweede Kamer, niet hetzelfde gebouw, maar wel het onderdeel van ons staatsbestel waar mijn zus ook veel heeft gewerkt. Om dan, ruim zes jaar na haar overlijden, iemand uit een heel ander politiek spectrum lovende woorden over mijn zus te horen spreken, deed iets met me. Mirjam had eigenlijk dezelfde ervaring met Ella als ik zelf had in mijn beginperiode bij LTO Melkveehouderij. Ook toen hielp Ella mij. We wisselden nog wat andere ervaringen uit. Ik bedankte haar dat zij haar ervaring met Ella met mij deelde. Haar antwoord was: “Wees welkom.” Het was een mooie groet en de afsluiting van een voor mij dierbaar gesprek. Op dat moment wist ik nog niet dat dit een dag later een vervolg zou krijgen. Daarna ging ik met de roltrap omhoog naar de publieke tribune. Daar bleef ik tot de Kamerleden zes uur later, na de eerste termijn, gingen dineren. Inhoudelijk vond ik het debat dramatisch gestuntel van de meeste Kamerleden. Uitzonderingen waren André Flach, Caroline van der Plas, Chris Jansen en Hidde Heutink. Teleurstelling was er bij mij ook over de inbreng van JA21, toen nog mijn eigen partij. De tweede termijn heb ik niet afgewacht. Rond tien uur ben ik naar huis gegaan. In de auto heb ik de antwoorden van de minister beluisterd. Debattechnisch was het heel handig, maar stikstofinhoudelijk sloeg het nergens op. Na thuiskomst heb ik het debat nog tot twee uur gevolgd. Daarna ben ik naar bed gegaan. Mijn conclusie: het debat was een drama. De beantwoording was inhoudelijk ook een drama, vol grote ambities die door deze minister nooit zullen worden waargemaakt. Donderdag: een belangrijke uitspraak Donderdagochtend heb ik een stuk of dertig boxen bijgestrooid. Ook werden een aantal paarden door de dierenarts gescand op cyclus. Bij een veulen met een liesbreuk werd de breuk weer leeg gemasseerd. Rond elf uur belden onze advocaten Robert van den Broek en Amber Hoogmoed. “Jan Cees, we moeten je wat vertellen.” In Overijssel, in de zaak met de vier PAS-melders, zijn we in het gelijk gesteld. De melding van de PAS-melders bij RVO moet door de provincie worden gezien als een vergunningaanvraag. De provincie moet daar binnen twaalf weken op beslissen. Althans, dat staat in de uitspraak van de meervoudige kamer van Rechtbank Overijssel. De zitting was op 8 mei. En nu was er dus deze uitspraak. Dan ga je met elkaar de gevolgen van zo’n uitspraak analyseren. Die gevolgen zijn immens groot. Je komt dan tot de conclusie dat deze uitspraak geldig is voor alle PAS-melders waarvan de melding bij RVO, om voor legalisatie in aanmerking te komen, door RVO is geaccepteerd als voldoende onderbouwd. Dat zijn ongeveer 1.448 PAS-melders. Een mooie uitspraak, waar het hele bestuur van Stikstofclaim blij mee is. De grap is dat alleen de Sterke Erven-bladen er aandacht aan besteden, ondanks het feit dat er een persbericht is gestuurd naar zo ongeveer alle agrarische media en dagbladen.

CDA De Farizeeër partij.

CDA De Farizeeër partij Gisteren presenteerde de minister van LVVN zijn nieuwe reductie plannen. Plannen om de natuur te herstellen en vergunning verlening los te trekken. Een waardeloos plan. Maar van een D66 minister en een LVVN departement gevuld met MOB aanhangers had ik ook niets anders verwacht. Maar dat de landbouw fractie en adviseurs van het CDA dit ondersteunen is beschamend te noemen. Het plan biedt geen enkele garantie voor vlot trekken vergunning verlening, voor helpen van pas melders, interimmers en positieve weigeraars. Ik ga niet in op de inhoud, maar dat Jan Arie Korevaar, Cees de Jong Hoog Blokland en Henry Bontebal toestaan dat deze D66 minister 5000 nieuwe knel gevallen creërt in stroken waar mensen in uitzichtloze situaties komen waar gedwongen beëindigen de stok achter de deur is voor het niet mee willen deinen op de golven van D66 is schokkend. Dat mensen in zo'n uitzichtloze positie worden gebracht dat sociaal werkers en kerken erger moeten voorkomen, is deze CDA Farizeeërs zwaar aan te rekenen. Schaam je!!!!

Boeren kunnen aan de slag met RENURE | Rijksoverheid.nl

Nederlandse boeren kunnen vanaf 12 juni daadwerkelijk aan de slag met RENURE: een kunstmestvervanger gemaakt van dierlijke mest. Daarmee zet Nederland een belangrijke stap richting slimmer en goed gebruik van waardevolle voedingstoffen uit dierlijke mest, circulaire landbouw en een lagere afhankelijkheid van kunstmest. Een belangrijke innovatie die zorgt voor perspectief voor boer en milieu. RENURE staat voor ‘Recovered Nitrogen from Manure’. Dit is een innovatieve manier om stikstof uit dierlijke mest te verwerken tot een hoogwaardige kunstmestvervanger. In Nederland is er jarenlang veel onderzoek gedaan om te kijken hoe het verantwoord en goed kan worden gebruikt in de praktijk. Uiteindelijk is ook in Europa groen licht gegeven om RENURE te mogen gebruiken. Met de publicatie van regelgeving vandaag in de Staatscourant kunnen boeren onder vastgestelde voorwaarden daadwerkelijk van start met het gebruik van RENURE. Een van de voorwaarden is bijvoorbeeld dat boeren bovenop de norm voor stikstof uit dierlijke mest van 170 kg stikstof per hectare, maar binnen hun totale stikstofgebruiksnorm maximaal 80 kilogram stikstof uit RENURE per hectare mogen gebruiken. De komende jaren tot en met 2030 is voor inpassing mestbeleid, waaronder RENURE, mestverwerking, -vergisting en emissie-arme aanwending meststoffen circa 160 miljoen euro beschikbaar. Innovatief en circulair RENURE helpt boeren dierlijke mest beter te gebruiken. In plaats van mest af te voeren, kan het worden omgezet in een kunstmestvervanger die opnieuw op het land gebruikt wordt. Dat maakt het gebruik van nutriënten slimmer en efficiënter. Ook creëert RENURE kansen voor innovatie en bedrijven die mest verwerken in Nederland. Bedrijven en coöperaties die investeren in verwerkingstechnologie krijgen ruimte om hoogwaardige (kunst)mestproducten op de markt te brengen die ook in Nederland toegepast mogen worden. Subsidieregeling voor opschaling productie Voor grootschalige mestverwerkingsinstallaties zal de subsidieregeling ‘Hoogwaardige mestverwerking (HMV)’ dit najaar opnieuw worden opengesteld. Voor ondernemers met een klein bedrijf kan de mestverwerkingsinstallatie een dure investering zijn. Daarom werkt het ministerie van LVVN momenteel ook aan een subsidieregeling voor boeren die op kleinere schaal RENURE willen gaan produceren. De eerste openstelling van deze regeling wordt eind dit jaar of uiterlijk begin 2027 verwacht.

Jetten belooft boeren ’toekomstperspectief’ en ’duidelijkheid’, maar pijnlijke ingrepen op erf komen eraan: ’Waar houdt het een keer op?’

UDDEL - Premier Rob Jetten (D66) sluit niet uit dat het door boeren gevreesde stikstofpakket later komt dan gepland. „Het kan eventueel ook na de zomer”, zei hij maandag tijdens een werkbezoek aan een boerderij in Uddel. Tegelijk werd daar duidelijk hoe groot de onzekerheid onder boeren inmiddels Meer: https://www.telegraaf.nl/politiek/jetten-belooft-boeren-toekomstperspectief-en-duidelijkheid-maar-pijnlijke-ingrepen-op-erf-komen-eraan-waar-houdt-het-een-keer-op/156216656.html

Einde voor de PAS melder nadert

Deze week stuurde de minister het concept legalisatie programma naar de kamer. https://www.rijksoverheid.nl/ministeries/ministerie-van-landbouw-visserij-voedselzekerheid-en-natuur/documenten/rapporten/2026/04/17/conceptopvolgerlegalisatieprogrammapasmelders Conclusie: Het vangnet voor de pasmelder verdwijnt. Artikel 22.21 uit de omgevingswet verdwijnt . Daar stond vastgelegd dat een PAS melder met of een onherroepelijke vergunning of een vrijstelling geholpen werden. In het concept legaliseringsplan staan vele mogelijke oplossingen , van een vergunning tot verplaatsing, van krimp tot beëindiging Op blz 3 valt te lezen dat ondanks reductie programma's het additionaliteitsbeginsel een oplossing in de weg blijft staan. De enige outlook die rest is een schade vergoeding voor alle staarten die gehouden worden boven bestaand gebruik van voor 1994. Een zwarte bladzijde in de veehouderij geschiedenis. Een PAS wetgeving die er kwam op initiatief van oa Ger Koopmans begin jaren 2010 leidt 15 jaar later tot gedwongen beëindiging van duizenden bedrijven Sterkte.

Commissaris Groningen doet aangifte na ‘oorlogsdreiging’ Farmers Defence Force

De commissaris van de Koning in Groningen, René Paas, doet maandag aangifte tegen actiegroep Farmers Defence Force (FDF). Die dreigt volgens hem met een ‘oorlog’ als de provinciale fractie van de BBB niet terugkomt van zijn steun voor de onteigening van een boerderij. „Dat is intimidatie. Dat gaat alle perken te buiten. En het is strafbaar”, laat Paas weten. De provincie Groningen is al jaren bezig met de ontwikkeling van een waterberging bij het dorp Lucaswolde in de gemeente Westerkwartier. De provincie heeft vrijwel alle grond daarvoor in handen, behalve een boerderij met 31 hectare landbouwgrond. Provinciale Staten van Groningen stemden woensdag voor de gedwongen onteigening. Ook zes van de twaalf Statenleden van de BBB stemden voor, tot woede van FDF. Paas zegt dat de Statenleden zorgvuldig een moeilijk besluit hebben genomen. „Dat is democratie: afwegen, besluiten, verantwoording afleggen.”

"Restitutio in integrum"

Een Latijnse term die "restitutie aan de oorspronkelijke positie" betekent. De term wordt vaak gebruikt om te verwijzen naar het remedie van ontbinding van een contract waarbij het doel is de partijen terug te brengen naar de positie waarin zij zich zouden hebben bevonden als het contract nooit had bestaan. En waarom haal ik deze term aan? Ik werd hier dit weekend op gewezen, naar aanleiding van de kamerbrief van de minister van LVVN om middels bedrijfsspecifieke en afrekenbare doelen te komen tot een oplossing van het stikstofprobleem. En, zoals zo vaak gezegd, het is door borduren op een verrot fundament dat is ingezet in de jaren 2011-2015 door oa Ger Koopmans, nl de gedachte reductie van stikstof een vergunningsproblematiek kan op lossen. En dat is onjuist. Dat heeft het voormalige ministerie van LNV en Ger Koopmans op 29 mei 2019 al een keer ervaren, maar blijft dezelfde fout maken, nl reductie en vergunningverlening koppelen. Vergunningverlening inzake een beoordeling op de significante effecten van een project op de natuur heeft te maken met de significantie van de effecten, niet met reductie. Doelsturing met ontneming van eigendom als stok achter de deur lost niets op. Daarom terug naar het moment wanneer het fout ging, 1 juli 2015. Restitutio inintegrum, als dat het PAS nooit heeft bestaan. Alle tot dan toe onherroepelijk vergunde projecten zijn juist passend beoordeeld en rechtsgeldig. Voor alle overige activiteiten die op dat moment niet onherroepelijk vergund zijn vallen terug op bestaand gebruikt (vergund met een milieu vergunning) van voor 1994 mits nog steeds operationeel, gerealiseerd en gebruikt . Dat betekent dat er heel veel bedrijven tussen wal en schip vallen. Maar ook met de stappen van deze minister op aangeven van Ger Koopmans veranderen daar niets aan. Wat kan er verder ingezet worden voor deze enorme groep knelgevallen ontstaan op of na 1 juli 2015 en voor de rechtsbescherming van de vergunninghouder: 1. De FDF zaak van onlangs biedt een financieel vangnet 2. Vergunningverlening beperken tot het niveau dat een project een aantoonbare en meetbare significant effect op de natuur heeft. Dat kan met een rekenkundige ondergrens. Maar ook met een wetenschappelijke onderbouwing van een significante grens. Ook een beleidskeuze is mogelijk, mits politieke meerderheid en EU recht proof. 3. Verbrede focus op de natuurkwaliteit waardoor soms vergunningverlening niet meer nodig is omdat de "Natuur niet op instorten staat". 4. Ga spaarzaam om met vergunde ruimte en actieve bestaand gebruik statussen. Verdeel ze gebiedsgericht rekening houdend met de opgave. 5. Zet in op natuurherstel. Aangaande stikstof, reductie aan de hand van best beschikbare technieken en management. Wees zeer voorzichtig met afrekenbaarheid. Doelsturing met sanctiebeleid afname van eigendom zal een stortvloed van kansrijke rechtszaken op leveren onder het Europees recht. (EP art 1 EVRM) 6. Inschrijven van een onherroepelijke vergunning in het WKPB register bij het kadaster. Dit geeft een bescherming voor de vergunninghouder, zeker bij eigendommen ( vergunningen zijn een onderdeel van het eigendom daar waar er een gebouw is gerealiseerd). De gemeente is hierin leidend. Punt 5 zal ik morgen aan deze hand van een praktijk voorbeeld verder duiden. Bovenstaande is geen leuk verhaal, zeker niet voor de vergunning lozen. Maar om lukraak eigendommen te grabbel te gooien voor een oplossing, die bewezen heeft al geen oplossing te wezen (uitspraak 29 mei 19 waarbij duidelijk werd dat reductie en vergunningverlening of vrijstellingen geen verband hebben), is de grootste dwaling en voor de komende 10 jaar Nederland niet van het slot. Oproep: Ga voor een oplossing, duurzaam. Tijd van proefballonnetjes is voorbij, Ger Koopmans heeft er al eens 1 laten knappen.........

de jonge

@de jonge


Topics
0
Reacties
0
Volgers

Over mij

Leeftijd: onbekend
Laatst online: 8u geleden

Bedrijven

Ervaring

Ik heb ervaring met de volgende machines:

Merk / type Waardering