Meer humor please

[b]Een column naar mijn hart, ondanks deze tijden is ook nu een dag niet gelachen een dag niet geleefd![/b] René Diekstra Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. We leven al maandenlang veel te serieus, we lachen veel te weinig. En humor - volgens Mark Twain, Amerika’s leukste schrijver ooit, ’the spice of life’, ’de smaakmaker van ons leven’ - is in de omgang met onszelf en anderen inmiddels ver te zoeken. Waar bij andere rampen meestal binnen tien minuten de eerste moppen al van de band rollen, ligt de productie van humor, althans van niet-digitale, verbale humor, van grappen en moppen die we aan elkaar (door)vertellen, thuis, op het werk, op de club, nu al maanden stil. De gebruikelijke broedplaatsen daarvan, kroegen, theaters en andere sociale verzamelplaatsen, zitten op slot. En mogelijk durven we het ook niet meer. Bang dat we het virus op zijn tenen trappen en het wraak komt nemen. We proberen dat verlies aan verbale humorvolle interacties wel te compenseren met digitale filmpjes, video’s en elektronische afbeeldingen. Maar die kunnen echt niet op tegen die andere beelden, die van dagkoersen van besmettingen, ziekenhuisopnames en overlijdens, waar we de godganse dag mee bestookt worden. Bovendien moet echt werkzame humor in woorden gegoten worden, verteld en doorverteld. Er moet met elkaar om gelachen, gebulderd liefst, kunnen worden. Veel mensen zeggen het niet hardop maar denken het wel: het leven is op deze humorloze covidmanier zo langzamerhand echt niet leuk meer. Je ziet het ook aan ze. Loop een winkelcentrum of supermarkt binnen. Je hoort al tijden geen lach meer. Wat je tegenkomt zijn voornamelijk achter kapjes schuilgaande verstrakte gezichten, angstige ogen, mensen die elkaar vooral ontwijken en zo snel als maar kan weer weg proberen te komen. Op straat hetzelfde beeld. We zijn voortdurend tegemoetkomers aan het inschatten als potentiële besmettingsbronnen. Alles ten behoeve van onze en andermans gezondheid. Toch, die humorloze, stressvolle vermijdingsomgang is zelf emotioneel ongezond. Zonder humor missen we een spanningsventiel, zijn humeuriger, ontstemder, gedeprimeerd. Bovendien kan humor behalve ontspannen, ons ook verbinden met anderen (’we zitten in hetzelfde schuitje’) of cruciale kwesties, leven en dood, op de gespreksagenda zetten. Ik roep daarom de kranten op, beginnend met deze, dagelijks een hele pagina te wijden aan spanningsverminderende, verbindende of cruciale kwesties adresserende, humoristische berichten, verhalen en moppen. Ik geef van elke categorie een eenvoudig voorbeeld dat mij in ieder geval aan het (glim)lachen heeft gebracht toen ik het onlangs voor het eerst hoorde. (1) Man: „Mijn huwelijk is net een sprookje. Als ik thuiskom, zit er een heks op de bank.” (2) Aan een professor in de ontwikkelingspsychologie wordt na afloop van een lezing door een toehoorder gevraagd wanneer het leven begint. Antwoord van de professor: ’als je jongste kind het huis verlaat en de hond meeneemt’. (3)Over een meisje dat op zondagsschool een vraag heeft aan God: ’God, in plaats van mensen dood laten gaan en steeds nieuwe te moeten maken, waarom houdt u niet die u al hebt…’. Serieus dus: een dagelijkse verbale humor-vaccinnatie verhoogt vrijwel zeker onze weerstand, en zeker onze levensvreugde. Bron: NHD

Advies aan boeren: leer van de veehandelaar

[b]Een gratis advies van Bennie:[/b] Nadat minister Schouten ten langen leste de gehate veevoermaatregel introk die een aantal bouwprojecten moest oplossen, kwam een stroom reacties los. Veel boeren waren opgelucht of waarschuwden voor wat nog komen gaat, maar een aantal reacties was rancuneus. Die laatste zijn nogal kortzichtig, vindt melkveehouder Bennie Stevelink. De BoerBurgerBeweging eiste excuses van de minister. Farmers Defence Force (FDF) en de Producenten Organisatie Varkenshouderij (POV) stelden dat “Schouten moest opzouten”. Stichting Stikstofclaim vond het jammer dat de veevoermaatregel was ingetrokken want ze want ze had graag een rechtszaak willen voeren. Blijkbaar om de minister te laten afgaan. Dit deed mij de tenen krommen, want dit is contraproductief aan ons eigen belang. Stel dat je een koe wilt verkopen aan de veehandelaar en een bedrag vraagt dat de veehandelaar te hoog vindt. Je kijkt in de vakbladen en komt tot de ontdekking dat de prijs die jij vroeg inderdaad te hoog was en stelt deze wat naar beneden bij. Stel dat de veehandelaar daar geen genoegen mee neemt en eist dat je excuses aanbiedt voor de te hoge prijs die je eerst vroeg. Als je mensen beschadigt of relaties kapot maakt, ben je de handel ook kwijt. Deze denkbeeldige veehandelaar heeft in feite twee doelen: hij wil een deal sluiten over de koe maar wil ook dat je door het stof gaat. Hij wil de boer vernederen. Iedereen begrijpt natuurlijk dat geen veehandelaar zo gek is dat hij zich op deze manier gedraagt. Hij maakt zijn eigen handel kapot. In de veehandel weet iedereen dat je voor een succesvolle handel hard moet zijn in de handel maar zacht in de relatie. Als je mensen beschadigt of relaties kapot maakt, ben je de handel ook kwijt. Meer: https://www.foodlog.nl/artikel/advies-aan-boeren-leer-van-de-veehandelaar/

Update: extern salderen met veehouderijen

Over het zorgvuldig (gefaseerd) openstellen van extern salderen met veehouderijen zijn alle provincies al geruime tijd in overleg met betrokken sectoren. Op basis van de voortgang van dit overleg, waarbij in iedere provincie een brede afweging wordt gemaakt met alle sectoren, zal in provincies op verschillende momenten worden besloten extern salderen met veehouderijen open te stellen. Meerdere provincies en het Rijk zullen de komende weken extern salderen met veehouderijen mogelijk maken. Hiermee ontstaat een extra mogelijkheid voor initiatiefnemers in alle sectoren om projecten met stikstofuitstoot te realiseren, namelijk door stikstofruimte over te nemen van veehouderijen die geheel of gedeeltelijk stoppen. Bij elke transactie komt 30% van de overgenomen stikstofruimte ten goede aan de natuur, waarmee per saldo de depositie van stikstof daalt. Met het Rijk hebben de provincies diverse waarborgen afgesproken om tot zorgvuldige openstelling over te gaan. De provincies Noord-Brabant en Zeeland maken medio september extern salderen mogelijk. In de provincie Limburg kon dat al langer. Andere provincies nemen hierover de komende tijd besluiten. Provincies nemen ook besluiten over verleasen. Dit is een vorm van extern salderen voor projecten die slechts tijdelijk stikstofemissie en -depositie veroorzaken.De provincies zullen zelf over de details van hun besluitvorming communiceren. Bron: https://nieuws.ipo.nl/update-extern-salderen-met-veehouderijen/

Erik Hulstijn


Topics
0
Reacties
95
Volgers

Over mij

Leeftijd: onbekend
Laatst online: 6u geleden

Bedrijven

Ervaring

Ik heb ervaring met de volgende machines:

Merk / type Waardering