Vertrouwen, een spiegel voor vele prikkers

Ga uit van vertrouwen, geen wantrouwen Eigenlijk gaat het altijd over vertrouwen. In de arts die naar beste weten en zonder slordigheid de medicijnen voorschrijft. In de buurvrouw die het postpakket voor je in ontvangst neemt zonder het zelf te houden. In de supermarkt die je geen bedorven waar verkoopt. In het waterleidingbedrijf dat zorgt voor permanent schoon drinkwater. In de overheid die een gebalanceerde begroting presenteert, die zo goed mogelijk aan allen, met name minderheidsgroepen en de publieke sector, recht doet. Zonder alledaags vertrouwen is het leven onleefbaar. Dan wordt iedere vreemdeling die je op straat aanspreekt een potentiële aanrander, de overheid een opportunistische bureaucratie, het bedrijfsleven een uitbuiter en de buurvrouw een griezel. Zonder vertrouwen op de lange termijn, in instituties, is een complexe samenleving even goed onleefbaar. Instituties – de overheid, pensioenen, verzekeringen, scholen, ziekenhuizen – zijn er voor ons allemaal, en daar dragen we allemaal aan bij, al zien we er niet onmiddellijk de resultaten van. Wie zelden ziek is en nooit bestolen wordt, mag zich gelukkig prijzen met de veilige samenleving, in plaats van meer te eisen via onterechte verzekeringsclaims of minder belasting. Vertrouwen is zuurstof voor de geest en het hart, een mens kan geen oogwenk zonder. En net zoals zelfs kortstondig zuurstoftekort ernstige schade veroorzaakt, leidt vertrouwenstekort tot blijvende maatschappelijke en individuele schade. Uit de media walmt het gebrek aan vertrouwen je tegemoet. Het is een zichzelf bevestigende neerwaartse spiraal, graag gedebiteerd door professionele en amateuristische wantrouwers onder ons, columnisten en mopperaars op social media: alles feitenvrij, emotie (lees: verongelijktheid) is de enige waarheid. Wantrouwen is het smeermiddel van het pessimisme. Het nare van vertrouwen is niet dat het te voet komt en te paard vertrekt – want dan kun je nog hoop houden dat het goed komt. Het nare is dat als er eenmaal een drempel is overschreden, vertrouwen niet terugkomt, wat je ook probeert. Zie het kabinet Rutte III, prachtige cijfers, aandacht voor iedere groep, maar meer dan de helft van de Nederlanders heeft er geen vertrouwen meer in. Zie de boeren die gezond voedsel produceren met aandacht voor de natuur, maar afgedaan worden als gifspuiters en dierenmishandelaars. Het is echt tijd voor een herstel van vertrouwen. En dat begint bij jezelf. Oprecht omgaan met je eigen vertrouwen in mensen en dingen betekent je eigen vooroordelen op tafel leggen. Houd op met te vervallen in de gemakzucht van niet overtuigd-willen-worden, van ‘ik weet het al, val me niet lastig met de details en alle feiten zijn leugens’. Geloof in het zelfreinigende vermogen van beschaving, waar fouten er op den duur uit gefilterd worden. Vertrouwen moet onze default option zijn, anders wordt de samenleving een broeinest van angstige mensen die hun eigen gelijk bevestigd willen zien en zich terug trekken in hun spelonken. Want gebrek aan vertrouwen, angst en haat gaan hand in hand. Vertrouwen is nodig, tegenover mensen, maar vooral ook tegenover de toekomst die ons geheel nieuwe situaties zal voorschotelen. Technologie die we niet kennen, nieuwe Nederlanders die ons vreemd zijn: we kunnen er alleen mee omgaan als we op onze collectieve intuïtie vertrouwen. Vertrouw tot het tegendeel is bewezen. En blijf vertrouwen, al is er een af en toe een voorval dat je vertrouwen tijdelijk aan het wankelen brengt. Wees banger voor je chronische gebrek aan vertrouwen dan voor het gebrek aan betrouwbaarheid van anderen. Inclusief de overheid. Louise O. Fresco is voorzitter van de Raad van Bestuur van Wageningen U&R en schrijfster.

Volgens Wakker Dier

Volgens Wakker Dier 'verspillen' we per jaar 81 miljoen dieren Een kip die te weinig eieren legt, een haantje dat bij zijn geboorte al geen economische waarde meer heeft, of een moedervarken dat niet genoeg biggen krijgt naar de maatstaven van de Nederlandse veehouderij: volgens Wakker Dier worden jaarlijks 81 miljoen dieren ‘te vroeg’ gedood. Dierenverspilling, vindt de organisatie. In totaal werden er in 2016 in Nederland 643 miljoen dieren geslacht. Ook daar is Wakker Dier niet blij mee. Maar dat 81 miljoen beesten ‘afgedankt’ worden, simpelweg omdat ze mannetje zijn of niet meer kunnen voldoen aan de hoge eisen, vindt de dierenwelzijnsorganisatie een ‘misstand’. Niet de boeren hebben de schuld, stelt Wakker Dier. ‘De ware oorzaak ligt bij de lage prijzen in de winkel.’ ,,De veehouderij is zo’n centenkwestie geworden dat dierenlevens niets meer waard zijn’’, oordeelt woordvoerder Anne Hilhorst. ,,Met dit onderzoek willen we Nederland een spiegel voorhouden.’’ Ruim 98 procent van de dieren waar Wakker Dier het over heeft, zijn kippen. Zo worden in de eierbranche jaarlijks 39 miljoen haantjes vergast, omdat ze geen eitjes kunnen leggen. De hennen, die dat wel doen, worden gemiddeld na 500 dagen geslacht omdat ze daarna minder productief worden. Zo’n 34 miljoen hennen komen zo te vroeg aan hun einde, stelt Wakker Dier. Hetzelfde lot treft volgens de dierenwelzijnsorganisatie vleeskippen (bijna 5 miljoen), varkens en koeien (beide ruim een half miljoen) en een kleiner aantal geiten, schapen en konijnen. Wakker Dier baseert zich onder meer op cijfers van het Centraal Bureau voor Statistiek (CBS) en de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO). https://www.ad.nl/binnenland/volgens-wakker-dier-verspillen-we-per-jaar-81-miljoen-dieren~a686b1e0a/

Oplossing voor dreigend voertekort.

Door de aanhoudende droogte begint het hier en daar toch wat problematisch te worden. Ook hier zijn de meeste dieren weer op stal en wordt de oude voorraad voer al stevig aangesproken. s'nachts de koeien naar buiten voor de weidepremie, maar of de koeien daar nu blij van worden... Maar nu verderop. De akkerbouw is op dit moment druk bezig met tarwe dorsen. De meeste akkerbouwers moeten in het kader van de ecologische aandachtsgebieden een nagewas telen, vaak bladramanas. Dit gewas staat op de lijst van EA gewassen. Als daar nu eens een uitzondering voor gemaakt wordt door Brussel en Den Haag. Laat de akkerbouwers nu eens Italiaans Raaigras of iets dergelijks inzaaien. Beetje drijfmest erop en wachten op regen. En dat komt ongetwijfeld een keer voor dat het half augustus is. Dan kan de akkerbouwer nog 1 of 2 snedes gras verkopen aan de melkveehouderij. Ook dit vanggewas legt stikstof vast, goed voor klimaat en helpt het naderend voertekort een beetje oplossen. Dus kom op bestuurders en ambtenaren, jullie lezen allemaal mee weet ik uit ervaring, werk aan de winkel. En melkveehouders probeer dit nu eens gezamenlijk te trekken.....

Melkveehouder Koot doet vandaag in Utrecht mee aan een actie van Milieudefensie voor ‘eerlijke melk’.

Melkveehouder Johan Koot doet vandaag in Utrecht mee aan een actie van Milieudefensie voor ‘eerlijke melk’. Boeren moeten milieuorganisaties niet als vijand zien, vindt hij. Als boer Johan Koot in Koudekerk aan den Rijn zijn land in loopt, ziet hij aan de horizon de skyline van Leiden. Dobermann Ezra rolt tevreden door het natte gras. Koot (staart in het haar, shagje in de mondhoek) monstert zijn koeien. Die kleine rode is mak als altijd, en die grote zwarte daar gaat straks naar binnen, want ze kan elke dag kalven. Deze zaterdag is Koot een paar uur weg van de koeien. In de binnenstad van Utrecht neemt hij plaats in een callcenter dat actiegroep Milieudefensie op straat inricht. Een groep boeren en burgers zal per telefoon supermarkten bestoken met de eis dat die meer ‘eerlijke melk’ in de schappen gaan leggen. Dat is melk waarvoor de boer een prijs krijgt, die hem in staat stelt op een duurzame én winstgevende wijze te produceren. “Duurzaam is nogal een modewoord”, relativeert Johan Koot. “Iedereen verstaat er wat anders onder. Voor het publiek betekent het dat de koeien in de wei lopen en dat het boerenlandschap mooi blijft. Daar wil ik als boer zeker aan meewerken, als ik er het geld voor heb.” In een maatschap met zijn vader houdt Koot 75 melkkoeien. De melkprijs zit in de lift, weet hij. “FrieslandCampina geeft boeren in september ongeveer 40 cent voor een kilo melk. Dat was een jaar geleden nog 26 cent. Nu kan ik dus de gaten dichten die er vorig jaar zijn ontstaan. Maar over een tijdje gaat de prijs weer dalen, zo gaat het altijd. Daarom is het nodig dat de supermarkten structureel meer gaan betalen voor de melk die de boeren leveren. Ik snap dat het een lange keten is van boer naar supermarkt, en dat iedereen een boterham wil verdienen, maar ik heb het idee dat de topmannen de dikste boterham eten en de boeren de dunste.” 43 cent per kilo Milieudefensie roept supermarkten op minimaal 43 cent per kilo melk te betalen. Dat zou de boer in staat stellen net iets extra’s te doen voor hun dieren en het landschap. “Ik ben echt geen milieufreak”, zegt Koot. “Maar voordat ik ga maaien loop ik wel altijd eerst even door het land om te kijken waar de vogelnesten zitten. En de begroeiing langs de akkerranden laat ik zo lang mogelijk staan, zodat vogels daar beschutting hebben.” Met wat meer inkomsten, zegt Koot, zou hij vogelliefhebbers een paar euro kunnen bieden om voor hem door het weiland te lopen en dan met paaltjes te markeren waar hij weg moet blijven met de maaimachine. “Of ik zou de akkerranden kunnen inzaaien met een kruidenrijk mengsel.” Maar ook dan nog, waarschuwt hij, is het de vraag of de jonge vogels veilig zijn voor de ooievaars die hier in de polder vrij veel voorkomen. “Maar in ieder geval heb ik er als boer dan alles aan gedaan.” Onder collega-boeren, heeft Koot gemerkt, roept de ‘eerlijke melk’-actie van Milieudefensie de vraag op of het werkelijk te doen is om het belang van de boer of vooral om zelf aandacht te genereren en donateurs te werven. “Kijk”, peinst Koot, “ik ben natuurlijk het soort boer dat Milieudefensie graag ziet: niet zoveel koeien, voldoende eigen grond voor de mest. Als je een intensieve boer bent, denk je er misschien anders over, maar voor mij is Milieudefensie niet de vijand. Je hoeft het niet in alles met elkaar eens te zijn, maar op sommige punten kun je elkaar ook helpen. Ik vind niet dat ik mij voor hun karretje laat spannen. Ik ga daar in Utrecht zitten te bellen omdat het misschien iets uithaalt. Nee, niet dat bellen zelf, dat heeft geen concreet effect. Het gaat erom dat we moeten proberen de publieke opinie mee te krijgen. Als het publiek de supermarkten gaat aanspreken, gaat voor mij als grondgebonden boer de melkprijs misschien wel omhoog. Dat zou lekker zijn. Voor mijzelf en voor de biodiversiteit. Als dat lukt, heiligt het doel de middelen.” Koot draait zich om en wandelt weer naar de boerderij. Al lopend raapt hij een steentje op en werpt dat weg – de Dobermann spurt erachteraan. Of hij eigenlijk wel tijd heeft om de koeien op zaterdagochtend alleen te laten? “Die paar uur wel hoor. Kijk, in mijn eentje zal het niet lukken de supermarkten over de streep te trekken. Als het door een actie met anderen samen wel lukt om een hogere prijs te krijgen, wordt dit mijn best betaalde zaterdag ooit.” WAT WIL MILIEUDEFENSIE? Milieudefensie wil dat supermarkten 43 cent per ingekochte liter melk betalen. Door die hogere prijs kunnen boeren aan vier eisen van Milieudefensie voldoen: de koeien lopen 120 dagen per jaar buiten, de boer maakt zijn land geschikter voor weidevogels, de koeien krijgen regionaal veevoer en de boer produceert niet meer mest dan hij op eigen grond kan plaatsen. Hoe duurzaam is de melk in de supermarkt nu al? Campagneleider Bart van Opzeeland: “Het percentage melk met het biologisch keurmerk ligt tussen de 14% voor de Aldi en de Lidl en 22% voor Albert Heijn. Bij de meeste supermarkten ligt het rond de 20%. Je kunt ook nog kijken naar het gebruikte veevoer. Koeien eten onder meer soja. In de afgelopen 20 jaar is 62 duizend hectare oerwoud gekapt om plaats te maken voor sojaplantages. Het assortiment ‘oerwoudvrije melk’ ligt bij de supermarkten tussen de 14% bij Lidl en Aldi en 22% bij Albert Heijn.” De Nederlandse zuivelindustrie koopt toch alleen nog maar diervoeder van bedrijven die soja verwerken volgens de eisen van de Ronde Tafel voor Duurzame Soja? “Die verantwoorde soja is maar een beetje duurzamer dan niet-gecertificeerde soja uit Zuid-Amerika. De soja kan nog steeds afkomstig zijn uit gebieden waar recentelijk oerwoud gekapt is. Ook heeft soja een grote transportafstand, wat gezien de klimaatproblematiek onwenselijk is. Wij pleiten voor het gebruik van eiwitrijk veevoer afkomstig uit Europa. Bijvoorbeeld Europese soja, maar ook lupine, voedererwten of grasklaver.” Hoezo is Milieudefensie begaan met de portemonnee van de boeren? “Als we willen dat boeren meegaan in het verduurzamen van hun producten moeten we eerst zorgen dat ze voldoende geld verdienen om van te leven. Zolang dat niet het geval is hebben zij geen financiële ruimte om te investeren in andere zaken zoals het milieu.” https://www.trouw.nl/groen/-ik-wil-als-boer-best-meewerken-aan-duurzame-melk-als-ik-er-het-geld-voor-heb-~a20bf616/

Grondgebondenheid 2018-2025 Wegpesten melkveehouderij met instemming van sector zelf

Ongelofelijk dat zovelen zowel boeren alsook RFC en LTO zich laten spannen voor het politieke karretje van 'wegpesten van de veehouderij uit NL'. Dit karretje heette in 2013 fosfaatreferentie, in 2014 AMVB grondgebondenheid, in 2015 Fosfaatrechten en nu in 2017 grondgebondenheid, voorsorterend op de toekenning van de fosfaatrechten op 1.1.18. Onbegrijpelijk dat de kudde met oogkleppen voor niet wil inzien dat instemming en medewerking met al deze onzin een hellend vlak is. Een historisch overzicht met een doorkijk naar de toekomst: 2014 Grondgebondenheid was in 2014 'uitbreiding met max 50% gekoppeld aan de hectares met daarbij max 50% mestverwerking'. 2017 Grondgebondenheid wordt nu in 2017 als ik met pijn in mijn hart, de zoveelste internediscussie aanhoor, een maximum van 2-2,2 koeien/Ha eigen/gehuurde grond (100% fosfaatplaatsing). Hoera voor de extensieve melkveehouderij. Een overwinning op de buurman maar een verlies op het buitenland daar voor iedereen de kostprijs omhoog gaat t.g.v. sterk stijgende grondprijzen. 2018 -2025 2017 is het einde niet. Men heeft de vinger en zal de hand eisen. Echte grondgebondenheid is niet alleen 100% mestplaatsing maar ook 100% voederwinning. Dus geen krachtvoer meer uit het buitenland of binnenland. Geen perspulp, aardappelsnippers of bierbostel. 100% eigen voederwinning incl. krachtvoer. Hierbij passen 2 bedrijfstypen: het hoogproductieve gemengde bedrijf met eigen krachtvoerverbouw of het laagproductieve biologische bedrijf met alleen gras. LET OP: DE VEEBEZETTING WORDT VOOR BEIDEN 1-1,5 KOE/HA. DIT GAAT DUS VOOR IEDEREEN GELDEN. Dit is de toekomst als je nu overal medewerking aan verleend en intern blijf doordiscussiëren en nieuwe regulering blijft omarmen om 'de buurman' voor te blijven. Ben zeer benieuwd of degenen die nu zo graag medewerken en staan te juichen omdat ze een paar procent fosfaatrechtenkorting 'eraf praten' straks ook nog zo blij zijn met mede door henzelf ingezette bovengeschetste spoor richting 1 koe/Ha. Misschien een heroverweging?

Afname ammoniakemissies door nieuwe bemestingstechnieken niet overtuigend aangetoond

PERSBERICHT De daling van Nederlandse ammoniakemissies is niet overtuigend aangetoond. Dat is een van de conclusies van de publicatie A volatile discourse – reviewing aspects of ammonia emissions, models and atmospheric concentrations in The Netherlands in het wetenschappelijke tijdschrift Soil Use and Management. Die conclusie staat haaks op een eerder gepubliceerd Wagenings artikel in hetzelfde tijdschrift. Het nieuwe artikel van Jaap Hanekamp, Matt Briggs en Marcel Crok komt voort uit de door hen uitgevoerde ammoniakreview onder de vlag van V-focus. De Wageningse onderzoekers stelden in 2016 dat overtuigend is aangetoond dat lage-emissie technieken (bijv. mestinjectie) de ammoniakemissies sterk verlaagt. Het nieuwe artikel laat zien dat deze claim onjuist is. Alle data waarop deze conclusie gebaseerd is, zijn niet meer beschikbaar en de gerapporteerde emissiefactoren zijn dus niet na te rekenen. Hanekamp et al tonen bovendien aan dat er substantiële onzekerheden gemoeid zijn met de gebruikte methode. Die onzekerheden werken door in de nationale emissiecijfers, maar zijn niet of nauwelijks gerapporteerd. Emissies zijn daarom mogelijk minder afgenomen dan de berekeningen suggereren. Die conclusie wordt versterkt door een andere conclusie in het artikel, dat ammoniakconcentraties sinds 1993 geen duidelijke trends omhoog om omlaag laten zien. Ammoniakconcentraties lager Hanekamp et al hameren er bovendien op dat de ammoniakconcentraties structureel worden overschat. De ammoniakmetingen worden in Nederland namelijk op een onjuiste manier gemiddeld, door het gemiddelde te gebruiken in plaats van de mediaan. Correctie daarvan leidt ertoe dat de ammoniakconcentraties in de lucht tientallen procenten lager liggen dan door de overheid wordt gerapporteerd. Vermoedelijk betekent dit dat de ammoniakemissies en -depositie in Nederland lager zijn dan gedacht. Staatssecretaris Martijn van Dam schreef eind 2016 nog in een brief aan de Kamer: “Uit de internationale review [het Sutton-rapport, red.] bleek dat het kennisinstrumentarium dat Nederland inzet in de hele kennisketen wetenschappelijk goed is onderbouwd.” Met de publicatie van dit SUM-artikel is die conclusie niet langer houdbaar. [i]Het artikel in SUM is een internationale peer-reviewed uitwerking van het eerder gepubliceerde rapport Ammoniak in Nederland, Enkele Kritische Wetenschappelijke Kanttekeningen. Hanekamp, J.C., Briggs, W.M., Crok, M. 2017. A volatile discourse – reviewing aspects of ammonia emissions, models and atmospheric concentrations in The Netherlands. Soil Use and Management doi: 10.1111/sum.12354.[/i]

ej-van-de-voort


Foto's
3
Video's
0
Topics
1
Reacties
0
Stemmen
408
Volgers

Over mij

Woonplaats: Oldebroek
Leeftijd: 31jr
Laatst online: onbekend geleden

Bedrijven

Ervaring

Ik heb ervaring met de volgende machines:

Merk / type Waardering