Column Bennie: Verlangen naar de vrijheid van de tirannie

De Kerst column van Bennie Stevelink, een nadenkertje voor wie daar voor open staat: De hoogst mogelijke vrijheid wordt gevonden in de tirannie. Een tiran hoeft immers aan niemand verantwoording af te leggen, hoeft zich door niemand iets te laten zeggen en hij hoeft zich aan niemand iets gelegen te laten. Hij is een volkomen vrij persoon. Heel anders is dat in wat wij de ‘vrije samenleving’ noemen. In de vrije samenleving is de vrijheid van iedere persoon begrensd. Je moet immers altijd ruimte laten voor de vrijheid en het recht van anderen. Dit is de paradox van de vrijheid: een vrije samenleving kan alleen bestaan als de vrijheid van iedere persoon wordt begrensd. Wordt de vrijheid niet begrensd, dan ontstaat er tirannie. Vergelijk vrijheid met een taart: in de tirannie is er één persoon die zich de hele taart toe-eigent, de rest krijgt niets. In de vrije samenleving heeft iedereen recht op een stuk van de taart met als gevolg dat iedereen moet accepteren dat hij maar een beperkt stuk krijgt. In de vrije samenleving moet je bestuur, regelgeving en belangen van anderen accepteren. Dit om de vrijheid eerlijk te verdelen. Op dit punt zie ik het behoorlijk wringen, zowel in de agrarische sector als daarbuiten. Groepjes mensen die geen enkel bestuur of regelgeving van anderen kunnen accepteren en geen enkel belang van anderen respecteren. Zodra dit van hen wordt gevraagd, voelen ze zich onvrij, gedwongen, slaaf en komen in opstand. In de zuivelcoöperatie is iedere aanpassing van regelgeving voor vaak hetzelfde groepje boeren aanleiding om een opstand te beginnen. Want ze voelen zich aangetast in hun vrijheid. Een wildgroei van landbouworganisaties, omdat ieder groepje zijn eigen organisatie moet hebben, zodat ze niet met bestuur van anderen te maken hebben. Hebben boeren een eigen organisatie, dan kunnen de verschillende bestuursleden niets van elkaar accepteren waardoor het bestuur uit elkaar valt, zoals we eerder hebben gezien bij de Nederlandse Melkveehouders Vakbond (NMV) en Farmers Defence Force (FDF). Corona heeft zichtbaar gemaakt dat het ook buiten de landbouw speelt. Een groep mensen onder leiding van Willem Engel die iedere coronamaatregel en vaccinatie afwijst en op straat loopt te roepen: ‘Vrijheid, vrijheid.’ Geen van allen, zowel binnen als buiten landbouw, heeft in de gaten dat ze roepen om de vrijheid van de tirannie. Bennie Stevelink melkveehouder in Deurningen Bron: Nieuwe Oogst

Ooh ooh Den Haag, zwemmen in de miljarden maar komt het ook tot uitvoering?

Door Henk Bleker, Het Regeerakkoord trekt miljarden uit om veehouderijbedrijven te sluiten. Het is een tsunami aan bedrijfssluitingen die op het platteland af dreigt te komen. Boeren blijven rechteloos achter, zelfs het recht om elders weer als voedselproducent aan de slag te gaan lijkt hen ontnomen te worden. Al die miljarden zijn bedoeld om ‘de natuur te herstellen’. Zo immens veel geld en zoveel maatschappelijke gevolgen, voor gezinsbedrijven en voor een hele sector, dan zal er wel overtuigend bewijs zijn dát die boerderij-sluitingen ook echt tot het beoogde natuureffect leiden en van doorslaggevende invloed zijn op ‘natuurherstel’ in Natura2000 gebieden! Het tegendeel is waar. Op dit moment is er geen overtuigend wetenschappelijk bewijs voor het positieve natuureffect van de sluiting van dit of dat melkveebedrijf. Er zijn geen betrouwbare meetgegevens over de aan individuele bedrijven toe te rekenen stikstofneerslag, hoeveel slaat waar neer. Er is geen wetenschappelijke onderbouwing van het aandeel dat een individueel bedrijf heeft de in de totale ( uit andere bronnen zoals verkeer,industrie, ‘import ) neerslag in een bepaald natuurgebied. We weten wel dat de uitstoot uit de veehouderij met ruim 60% is afgenomen de laatste 25 jaar, maar er is niet bijgehouden wat dat heeft betekend voor de natuur. Het ontbreekt sowieso aan gevalideerde rapportages over hoe kwetsbare natuurgebieden zich precies hebben ontwikkeld. Zijn de kwetsbare soorten en habitats in al die gebieden nauwkeurig gemonitord? Is exact duidelijk wat de oorzaken zijn van het achterblijven van bepaalde soorten, habitats, planten en grassen? Weten we precies wat stikstof daaraan ‘heeft gedaan en doet’? De vraag stellen is hem beantwoorden: helaas niet! We zitten nu dus met een overvloed aan geld, 25 miljard, maar tegelijk met een gigantisch tekort aan harde feiten en aan kennis over oorzaken en gevolgen. Zo’n bijna Kafka-achtige situatie leidt in de politiek vaak tot de daar veel beoefende sport van ‘jumping to conclusions’: er is een probleem, we willen snel……ooh het is natuurlijk stikstof….en het zijn de veehouders…waarvan wij sowieso al vinden dat er te veel zijn…..dus opkopen of onteigenen’ . En over twintig jaar komt er een vernietigend rapport van de Rekenkamer: weggegooid geld! Niet zomaar meedoen Het nieuwe kabinet kiest voor de regio als het om de aanpak van het ‘stikstofprobleem’. Dat is een hele hele goede keus. Weg met de ‘modellen’ en de theoretische ‘normen’ ( zoals de Kritische Depositie Waarde). Op naar de provincie en naar de gebieden waar de natuurgebieden in kwestie liggen. Maar daarmee is het gebrek aan feiten en kennis niet weg. Natuurlijk, burgers, boeren en bijv. boswachters van Staatsbosbeheer hebben een heleboel praktijkennis over de situatie ter plekke. Maar dat is niet voldoende om een gebiedsplan te maken waarin de sluiting van tientallen bedrijven moet worden gemotiveerd. De miljarden moeten de boerenorganisaties er niet toe verleiden om zo maar mee te doen aan de plannen-makerij in de provincie. We zullen de garantie moeten krijgen dat elk planproces in een gebied/ regio begint met beantwoording van de wetenschappelijke vragen vooraf. Toegespits op de situatie daar ter plekke. We zullen als boeren-organisaties het recht moeten krijgen om wetenschappelijke contra-expertise in te schakelen. Niks de slager - de natuurbeherende organisaties - die zijn eigen vlees keurt. Dit is een alleszins redelijk beroep op het zorgvuldigheidsbeginsel. Want, let wel: het grondgebied buiten de steden en dorpen is voor 70 tot 90 procent in eigendom van agrariërs en in gebruik voor de voedselproductie. De daar gevestigde bedrijven zijn voor 80% boerenbedrijven. Waar het nieuwe Kabinet naar toe wil is zeer ingrijpend voor de getroffen veehouderijbedrijven. En, vanzelfsprekend er zullen boeren zijn die het past om te stoppen of te verplaatsen. Natuurlijk hebben zij het volste recht om zaken te doen met de overheid. Vrijheid voorop en het blijven collega’s. Maar het regeerakkoord zegt duidelijk dat er ook ‘niet vrijblijvende’ gesprekken op het boerenerf gevoerd gaan worden. Daarenboven hebben de kabinets-ambities ook grote impact op de landbouwstructuur in de regio als geheel. Als dan zoiets door de overheid in gang wordt gezet en soms afgedwongen dan is het in een rechtsstaat volstrekt logisch dat er overtuigend wetenschappelijk bewijs moet liggen - de motiveringsplicht - dat die ingrijpende maatregelen het beoogde natuureffect ook daadwerkelijk hebben! Prullenbak Dat de invulling en uitvoering van de kabinetsplannen in de provincies gebiedsgewijs plaats vindt is logisch. Maar boeren en boerenorganisaties zullen niet in vage gebiedsprocessen stappen. Mooie uitnodigingen als ‘kom aan de gebiedstafel zitten’ of ‘doe mee aan de gebiedsdialogen’ , gaan de prullebak in. Het gaat om hún grond, hún bedrijf, hún inkomen en hún toekomst. Daarom dient hen zeggenschap, zorgvuldigheid, zekerheid en rechtsbescherming vóóraf te worden geboden. Dat kan alleen maar via een vooraf geborgde structuur voor die gebiedsprocessen. We kunnen leren van het verleden. In de jaren 80 en 90 vonden ingrijpende herinrichtingen in het landelijk gebied plaats. Het wettelijk kader daarvoor was de toenmalige Landinrichtingswet. In lijn daarmee zijn de komende gebiedsprocessen voor boeren alleen maar ‘veilig’ als gewerkt wordt met gebiedscommissies, geleid door onafhankelijke door de Kroon benoemde voorzitters, reële zeggenschap voor boeren ( tenminste 50% van de stemhebbende leden) , bezwaarmogelijkheden, specifieke planbesluiten die voor beroep vatbaar zijn ( denk aan besluiten inzake opkoop of onteigening) zodat belanghebbenden ( individuele boeren en hun organisaties) die besluiten bij de rechter kunnen aanvechten. Die gebiedscommissies zouden altijd een tweeledig doel moeten hebben: verbetering natuur in Natura2000 gebieden én verbetering landbouwstructuur in het gebied, zoals innovaties, kavelruilprojecten, verduurzaming, ruimte voor nieuwe verdiencapaciteit. Ook het planprocés dient aan vooraf gestelde eisen te voldoen. We gaan géén ingrijpende besluiten accepteren uit modieus klinkende ‘visie-documenten’ of ‘scenario-schetsen’ Nee, een planproces dient tenminste aan een aantal vormvereisten te voldoen: wetenschappelijk en onafhankelijk opgestelde beschrijving van de ‘staat van een natuurgebied toegespitst op de daar te beschermen soorten en habitats. Idem opgestelde probleemanalyse: mate van afwijking van doelen en opsomming verklarende factoren. verbeterplan dat volgens een vaste ladder is opgesteld: altijd eerst kijken naar verbetering in het beheer, verbetering van de inrichting van een natuurgebied, verbetering van de hydrologie/waterhuishoudkundig beheer, verbetering van de fysieke scheiding tussen het natuurgebied en de omgeving, aanpassing van het grondgebruik direct grenzend aan een natuurgebied, beperkte uitbreiding en als laatste de categorie ‘management omgevingsinvloeden’. Pas als het totaal van de omgevingsinvloeden is vastgesteld wordt beoordeeld welke daarvan beinvloedbaar zijn en welke een wetenschappelijk vastgestelde significante invloed hebben. De uitstoot uit veehouderijbedrijven is daar mogelijk één van. Pas als onafhankelijk is vastgesteld dat die significant is wordt gekeken wat daar kan worden gedaan door emissie-beperkende technische en management-maatregelen. Als allerlaatste stap kan beperking veestapel bij één of meer bedrijven of sluiting aan de orde komen. Deze laatste stap wordt altijd dubbel gecheckt op noodzakelijkheid en significantie. een natuur-verbeterplan waarin de onderdelen beperking van de veestapel ( is gedeltelijke sluiting van een veehouderij) of volledige sluiting van een veehouderijbedrijf voorkomen, dient als een voor beroep vatbaar besluit te worden aangemerkt waarbij belanghebbenden (boeren in het gebied en hun belangenorganisaties) naar de onafhankelijke rechter kunnen. Het beste zou zijn dat de borging van zorgvuldigheid, zeggenschap, (rechts-)zekerheid en rechtsbescherming via de wet zou worden geregeld. Een snellere weg is om het vast te leggen in een Akkoord tussen het nieuwe Kabinet, de provincies en de belangenorganisaties van de agrarische sector. De uitvoering van de Kabinets-ambities is zeer ongewis. Want het ontbreekt aan van alles en nog wat : aan feiten en kennis, aan ecologen, aan praktische. ‘landinrichters’ ( mannen en vrouwen die het vak verstaan om met gevoel voor het boerenbedrijf oplossingen met boeren tot stand te brengen). Het grootste probleem voor het Kabinet is gebrek aan een heldere uitvoeringsaanpak, structuur en last but not least gebrek aan vertrouwen bij boeren. Ik denk dat de nieuwe bewindslieden op LNV wel eens het allergrootste belang bij een Akkoord met de landbouw kunnen hebben. Anders gaat de uitvoering vast lopen in het moeras. Één ding is zeker: boeren en hun organisaties gaan niet mee dat moeras in. Billboards Als de regering niet ingaat op de gelegitimeerde wens van boeren om zorgvuldigheid, zeggenschap, rechtszekerheid en rechtsbescherming te borgen, rest de boerenorganisaties helaas maar één opstelling: wegblijven van elke gebiedstafel. Dan gaan we een heel ander traject in. Dan gaat WOB-wapen worden ingezet. Er zal geen letter en geen woord, geen heimelijk plannetje en geen overleg verborgen blijven van die gebiedsprocessen. Overal waar mogelijkheden zijn tot juridisch te procederen zal dat gebeuren. Veehouderijbedrijven die in de plannen met voortbestaan bedreigd worden zullen via crowdfunding ondersteund worden door een Stichting Bescherming Agrarisch Eigendom zodat de individuele boer met wat minder zorgen verder kan en niet de strijd tegen onteigening e.d.hoeft te voeren Overal in het land zullen billboards verschijnen met hoeveel bedrijven de regering daar wil sluiten. De stand wordt bijgehouden , iedereen zal de teller zien tikken. Iedereen maar dan ook ieder zal het allemaal zien hoe uiteindelijk een paar duizend gezinnen noodgedwongen hun boerderij moeten verlaten. Rechteloosheid en willekeur zullen aan de kaak gesteld worden. Mijn advies: Kabinet kies eieren voor uw geld. U hebt maximaal maar 3 jaar te gaan, een echte uitvoeringsorganisatie is er niet en de uitvoeringsproblemen zijn nu al zichtbaar, over anderhalf jaar zijn er al weer Statenverkiezingen en reken maar dat de ‘plattelands-partijen daar gaan ‘knallen’ …Sluit een Landbouwakkoord dat boeren rechtszekerheid, zeggenschap en bescherming biedt en u ‘vastigheid’ bij de uitvoering.

DE BOEREN VAN NEDERLAND ZIJN BOOS!

DE BOEREN VAN NEDERLAND ZIJN BOOS! ALWEER? JA, ALWEER. EN NIET ALLEEN DE RADICALE BOEREN, MAAR ALLEMAAL . WAAROM? ZIJ MOGEN EEN GEDEELTE VAN HUN LANDERIJEN NIET MEER GEBRUIKEN. DAARDOOR KUNNEN DE BOEREN VAN NEDERLAND MINDER VOEDSEL VOOR U PRODUCEREN. REDEN? DE BOEREN VAN NEDERLAND ZOUDEN HET GROND EN OPPERVLAKTE WATER VERVUILEN. EEN LEUGEN! HET GROND EN OPPERVLAKTE WATER WORDT VERVUILT DOOR GEBIEDSVREEMD WATER WAT VANUIT HET BUITENLAND MET EEN VEEL HOGERE NORM MIDDELS ONZE RIVIEREN EN BEKEN OVER DE GRENS STROOMT. OOK STROOMT ER GEBIEDSVREEMD WATER VAN OVERIGE GEBIEDEN LANDBOUW GEBIEDEN IN. GEVOLG! VOEDSELSCHAARSTE. UW ETEN GAAT FORS DUURDER WORDEN. DE KWETSBARE IN ONZE SAMENLEVING GAAN HET SLACHTOFFER WORDEN. JAN MODAAL ZAL ZIJN LUXE LEVEN MOETEN OMWISSELEN VOOR EEN SOMBER LEVEN DAT ALLEEN MAAR IN HET TEKEN ZAL STAAN VAN HET VOEDEN VAN HAAR OF ZIJN GEZIN. DAAROM GAAN DE BOEREN VAN NEDERLAND ACTIE VOEREN. ONTWRICHTENDE ACTIES. MENSEN VAN NEDERLAND, TREK SAMEN OP MET DE BOEREN VAN NEDERLAND, OM EEN EINDE TE MAKEN AAN DEZE BUREAUCRATISCHE HISTERIE!!!

jack89138393


Topics
0
Reacties
0
Volgers

Over mij

Leeftijd: 51jr
Laatst online: 2wk geleden

Bedrijven

Ervaring

Ik heb ervaring met de volgende machines:

Merk / type Waardering