STATEMENT: DE MAAT IS VOL!

Het kabinetsplan dat vrijdag gepresenteerd is met de kamerbrief van minister Van Essen moet van tafel. Deze minister had beloofd met een oplossing te komen om Nederland van het slot te krijgen, maar het tegendeel blijkt waar. De overheid toont zich hier wederom onbetrouwbaar. Als deze plannen hun uitwerking krijgen, wordt het een ongekende kaalslag op het platteland. Niet alleen in de zones, maar op het héle platteland én alles daaromheen. De sociale samenhang in onze buitengebieden wordt hiermee compleet weggeslagen. We worden met dit kabinetsplan weggestuurd met een onmogelijke opdracht voor boeren om emissies te reduceren, zonder gereedschapskist om dit te kunnen uitvoeren. Om te reduceren moeten er niet alleen geborgde technieken zijn, maar er moeten ook vergunningen zijn om dit te kunnen realiseren. De enige reductie die nu geborgd is, is een stuk van de veestapel ruimen. Dat zal geen enkel effect hebben op de natuur. Als dat het doel is, en daar lijkt het sterk op, dan kunt u weerstand verwachten. Dan wordt het nog een hete zomer. Daarom roepen wij de minister op om nu eerst écht werk te maken van vergunningverlening. Daarvoor moet allereerst een rekenkundige ondergrens ingevoerd worden. En dat moet niet eind 2027, maar MORGEN! Dit statement is tot stand gekomen met deelname van Agractie Nederland, Nederlandse Melkveehouders Vakbond (NMV), Stichting Stikstofclaim (SSC), Dutch Dairy Board, Farmers Defence Force, Producenten Organisatie Varkenshouderij (POV), LTO en Nederlandse Vakbond van Pluimveehouders.

Brazilië wil de wereld voeden – met minder CO₂

Vandaag de aftrap van onze IFAJ kennismakingsreis door Brazilie met meerdere spreker waaronder de secretaris van de minister van Landbouw. Brazilië wil uitgroeien tot een stabiele voedselproducent voor de wereld. In een tijd van oorlogen en onzekerheid ziet het land een duidelijke taak: zorgen voor voldoende voedsel, met minder CO₂-uitstoot. De landbouw speelt daarbij een enorme rol. Ongeveer 25% van alle Brazilianen werkt in de landbouw. Op dit moment wordt ongeveer 30% van het landoppervlak gebruikt voor landbouw. Tegelijk groeit de productie snel. De graanproductie is in korte tijd met ongeveer 140% toegenomen. Brazilië is al een belangrijke speler op de wereldmarkt. Het land exporteert grote hoeveelheden soja, rundvlees, koffie, sinaasappels, kip, varkensvlees, tabak, graan en ethanol. Door sterke gewasbescherming, plantveredeling en moderne technieken wil men gezonde gewassen produceren met minder impact op het klimaat. Ook wordt er veel geïnvesteerd in grote onderzoekscentra en landbouwlaboratoria. Daar werken wetenschappers aan nieuwe teeltmethoden, betere rassen en duurzamere productie. Tegelijk wil Brazilië de natuur beschermen. Grote delen van het oerwoud moeten behouden blijven. In veel gebieden geldt dat ongeveer 80% natuur blijft en maximaal 20% landbouw mag zijn. Daarnaast zet het land sterk in op duurzame energie uit landbouw, zoals biomassa, ethanol en biogas. Daarmee wil Brazilië de CO₂-uitstoot verder verlagen. Brazilië kijkt ondertussen ook naar nieuwe exportmarkten. Handelsafspraken, zoals de Mercosur-overeenkomst, moeten daarbij helpen. De boodschap van Brazilië is duidelijk: meer voedsel produceren voor de wereld, maar tegelijk werken aan lagere uitstoot en nieuwe duurzame oplossingen. Hier info naar het programma en alle deelnemende bedrijven: https://linktr.ee/RedeAgrojor

Europese gasprijs stijgt ineens 30 procent

Economie•08:14•Aangepast om 09:14 Europese gasprijs knalt omhoog door oorlog Midden-Oosten Auteurs: BNR Webredactie en ANP De Europese gasprijs is maandag flink verder gestegen in navolging van de forse prijsstijging van olie. De onzekerheid over de duur van de oorlog in het Midden-Oosten blijft de energiemarkten flink opschudden. De strijd vertoont geen tekenen van afzwakking na de Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iran meer dan een week geleden. Op de Amsterdamse gasbeurs steeg de gasprijs bij aanvang van de handel met 30 procent tot ongeveer 69 euro per megawattuur. Inmiddels is de prijs wat afgekoeld, maar nog steeds op zeer hoog niveau met 62 euro per megawattuur. Dat is ene ruime verdubbeling ten opzichte van voor de oorlog in het Midden-Oosten uitbarste. De ministers van Financiën van de G7 gaan maandag praten over een gezamenlijke vrijgave van strategische olievoorraden. Dat meldt zakenkrant Financial Times op basis van bronnen bij de G7. Door de oorlog in het Midden-Oosten en verstoringen van de productie in de regio zijn de olieprijzen zeer hard gestegen. De prijs steeg maandag tot boven de 100 dollar per vat, het hoogste niveau sinds medio 2022. lhttps://www.bnr.nl/nieuws/economie/10595665/europese-gasprijs-stijgt-met-nog-30-procent-door-oorlog-midden-oosten

Melkveehouders, wat willen jullie?

Opinie door Drs. Dam Jaarsma – Leeuwarden, Door het huidige landbouw- en milieubeleid zijn melkveehouders in Nederland in een lastige situatie terechtgekomen. In feite moeten de goede bedrijven nu ook boeten voor de problemen elders. Door het verdwijnen van de derogatie moeten alle rundveehouders minder mest op hun land gebruiken. Dat gebeurt ook op plekken waar het water helemaal niet vervuild is. Hierdoor moeten veel boeren mest afvoeren en tegelijk kunstmest kopen om hun grond vruchtbaar te houden. Sommigen kopen zelfs extra grond of houden minder dieren. Dat alles drukt het inkomen van melkveehouders. Nederland heeft al meer dan 25 jaar strengere regels voor stikstof en waterkwaliteit dan veel andere landen. Die regels zijn destijds vastgelegd zonder voldoende rekening te houden met verschillen in grondsoort. Zo zijn stikstofnormen vaak gebaseerd op zandgrond, terwijl klei- en veengrond heel anders reageren op mest. Ook bij waterkwaliteit wordt niet altijd rekening gehouden met natuurlijke nitraat uit plantenresten in het oppervlaktewater. Toch eist de Europese Unie dat Nederland deze eigen normen blijft handhaven. Daardoor is de derogatie nu volledig afgeschaft. Het probleem is dus niet zozeer Brussel, maar vooral keuzes die Nederland zelf heeft gemaakt. En nog steeds ontbreekt vaak de politieke wil om dit aan te passen. Ook boerenorganisaties, leden en zuivelbedrijven durven die discussie niet goed te voeren. In landen als Denemarken en Ierland hebben landbouworganisaties wel duidelijke keuzes gemaakt. Daar is een duidelijke scheiding gemaakt tussen landbouw, bosbouw en natuur. Daarbij speelt de grondsoort een belangrijke rol. Ook in Nederland is het tijd voor duidelijke keuzes. Door blijven praten over derogatie en regels heeft weinig zin als de sector zelf niet duidelijk maakt welke richting zij op wil. De kernvraag is simpel: Moet melkveehouderij een volwaardige economische sector blijven, of wordt het een nevenberoep? In veel andere sectoren van het midden- en kleinbedrijf, maar ook in de tuinbouw en de varkens- en pluimveehouderij, is die ontwikkeling al zichtbaar. Het aantal bedrijven daalt, maar de overblijvende bedrijven zijn economisch sterk. Het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) presenteerde onlangs twee mogelijke toekomstscenario’s voor landbouw en platteland: 1. Scheiding Een duidelijke scheiding tussen landbouw en natuur. Minder, maar grotere en rendabele melkveebedrijven, vergelijkbaar met Denemarken of Oost-Europa. 2. Verweving Meer natuurinclusieve landbouw, met kleinere bedrijven die naast melk ook inkomsten halen uit subsidies, natuurbeheer, waterberging, toerisme of woningverkoop. Dat levert vaak slechts een half inkomen uit het bedrijf op. De partner zal dan buiten het bedrijf moeten werken, zoals vaak gebeurt in Oostenrijk. De melkveehouderij in Europa is inmiddels sterk afhankelijk van de wereldmarkt. Alleen bedrijven die economisch sterk zijn, kunnen op de lange termijn blijven bestaan. In Nederland zijn veel jonge en ervaren boeren die willen ondernemen en kiezen voor een rendabel melkveebedrijf. Toch laten zij hun stem nauwelijks horen. Waarom spreken zij zich niet duidelijk uit? Waarom laten zij hun organisaties en coöperaties het beleid bepalen, terwijl die vaak geen keuze durven maken? Met iedereen tevreden willen houden – de kool en de geit sparen – verandert er niets. Juist nu er een nieuw kabinet zit, is het tijd dat melkveehouders duidelijk maken wat zij willen. Niet alleen richting de politiek, maar ook binnen hun eigen organisaties. Drs. Dam Jaarsma – Leeuwarden

Europa moet het dak repareren

Column door Klaas Johan Osinga, Vanochtend is Brussel weer een stad van grote contrasten. Ik ga deze donderdagochtend naar vergadercentrum Karel de Grote voor een bijeenkomst over Europees handelsbeleid. Daklozen liggen te slapen in metrostation De Brouckère. Aangekomen op station Schuman, hartje Europese wijk, glibber ik door verse sneeuw naar de kiosk voor mijn dagelijkse nieuwsvoorziening. Het is hier geen fraai gezicht: het Schumanplein ligt al maandenlang opengebroken en de soap rond haar dure herinrichting duurt voort. De geplande monumentale luifel die voetgangers beschutting moet bieden tegen het Brusselse weer is voorlopig geschrapt. De stad Brussel is bankroet. Ik vraag mijn krantenman of hij denkt dat er nog een dak op het plein komt. “Ik weet het niet, maar ik heb een rijke buur”, en hij wijst naar de overkant. Daar, in het glanzende Berlaymontgebouw, zetelt de Europese Commissie. Die komt vast met een reddingsplan. Maar het kan even duren. Brussel is namelijk een bureaucratie van jewelste. Goed in wetgeving. Maar als iets snel moet, vergeet het maar. Dat is ook lastig als het gaat om de concurrentie met China en de VS. Dat werd de afgelopen maanden pijnlijk duidelijk. Reden: verdeeldheid van lidstaten en sectoren. Een makkelijk doelwit. De foto die eind juli werd genomen in Turnberry in Schotland sprak boekdelen: een stralende Trump en een zuinig lachende von der Leyen. Nu speelt met China hetzelfde. Door gedoe over Chinese elektrische auto’s heeft China de Europese landbouw op de korrel. Cognac, varkensvlees en straks zuivel. Maar zó dat lidstaten en bedrijven verschillende importtarieven om de oren krijgen. Voor Nederland komt de diplomatieke crisis over Nexperia daar nog bij. Wij worden door de Chinese staatsmedia neergezet als ‘piratenbende’ en ‘natie van bandieten’. Dat belooft wat. Helaas ontbreekt Europees Commissaris Šefčovič vandaag op zijn eerste “EU Trade Policy Day”; hij is in Australië voor handelsdeals. Begrijpelijk, want we moeten gelijkgestemde partners vinden. Sabine Weyand, baas van het Directoraat-Generaal Handel, sluit de bijeenkomst. Zij was de enige op de foto in Turnberry die geen duim opstak. Mijn conclusie vandaag: internationale concurrentie draait om wie de sterkste is. Dat geldt ook voor land- en tuinbouw. Nodig als je geen overkapping boven je hoofd hebt, zoals op Schuman. Een eigen paraplu volstaat niet. Ondertussen besluit een paar honderd meter verderop het bestuur van COPA-COGECA tot een grote boerendemonstratie op 18 december aanstaande. Tienduizend boeren worden verwacht om te pleiten voor beter landbouwbeleid. Hopelijk hebben we dan droog weer! Het is 18 uur, tijd voor de trein. De nacht is gevallen op Schuman en al haar problemen. Bron: Nieuwe Oogst

'VRIJWILLIGE KRIMP IN KOEIEN GAAT VERREWEG DE MINSTE PIJN DOEN' - DEEL 1

[b]Deel 2: https://www.prikkebord.nl/topic/354718/ Deel 3: https://www.prikkebord.nl/topic/354771/ - Gaan we naar € 1 per kilo melk? - Hoeveel koeien moeten er uit? - En wat wordt de impact van de door Harm Holman bedachte wet grondgebondenheid op de Nederlandse melkveehouderij? Een interview met Lubbert van Dellen van Flynth over de drie thema’s die op de Agrarische Schouw van donderdag 24 september 2025 onder melkveehouders hét gesprek van de dag zullen zijn. • Tekst: Jelle Feenstra • Foto: Binne-Louw Katsma Eerst de markt. Zijn we op weg naar een melkprijs van 1 euro per kilo?[/b] ‘Dat zie ik niet gebeuren, maar het is niet irreëel om te verwachten dat de melkprijs blijvend tussen de 50 en de 70 cent gaat bewegen. Omdat wereldwijd de omvang van de melkveehouderij ter discussie staat en er sprake is van krimp. In Australië, Nieuw-Zeeland én Europa is sprake van duidelijke krimp om verschillende redenen. Dat wordt niet opgevuld. China groeit veel minder hard dan de oorspronkelijke plannen en ook van meer melkproductie in Oost-Europa komt maar weinig terecht. Alleen in Noord-Amerika trekt het wat aan en Zuid-Amerika is een gebied om serieus in de gaten te houden.’ [b]Als die melkprijs stijgt, kan het toch ook zijn dat akkerbouwers weer gaan melken nu de aardappelprijzen in elkaar zijn gestort?[/b] ‘In Duitsland, waar de melkproductie in tien jaar tijd met zo’n 20% is gedaald, het meest van alle Europese landen, denkt een akkerbouwer bij omschakeling eerst aan kippen en dan pas aan koeien. Koeien staan bekend als moeilijk, daarvoor moet je een specialist zijn. En ik denk dat dit in toenemende mate wereldwijd geldt. Als je minder antibiotica en geneesmiddelen mag gebruiken, wordt het gewoon steeds moeilijker om met minder hulpmiddelen economisch rendabel koeien te houden. Denk ook aan arbeid, wat je op een melkveebedrijf 24/7 nodig hebt.’ [b]Dan ziet de toekomst er voor de blijvers onder de melkveehouders heel goed uit?.[/b] ‘Dat deel ik, met een paar duidelijke kanttekeningen. Als Europa de grens wagenwijd openzet voor mondiaal geproduceerde producten, kan een groei van de productie in Zuid-Amerika en Noord-Amerika consequenties hebben. Een ander scenario is dat we door mondiale spanningen te maken krijgen met een Europa dat in de eerste plaats denkt aan eigen voedselzekerheid. Voor de melkveehouderij is dat het beste scenario. Omdat wij in Europa structureel meer melk consumeren dan produceren. Tot tien jaar geleden was Europa netto-exporterend, tegenwoordig zijn we netto-importerend. Het geeft aan dat we de afgelopen tien jaar steeds minder melk zijn gaan produceren in Europa.’ [b]Hoor ik je nu zeggen dat Europa wat meer moet gaan opereren als de Amerikaanse president Trump?[/b] ‘Voor de melkveehouderij zou dat goed zijn. Maar Europa heeft ook een auto-industrie met tegenovergestelde belangen als de melkveehouderij en zuivelsector. De geschiedenis leert dat Europa landbouwbelangen vrij gemakkelijk weggeeft ten gunste van industrie of diensten. Toch zie ik beweging. Zo komt er in Frankrijk binnenkort een subsidie- en steunregeling op groei van de melkveehouderij. Daarmee is Frankrijk een van de eerste Europese landen die weer serieus inzet op groei van de eigen veestapel. Omdat er te veel stoppers zijn. Ik vind dat een opmerkelijk signaal.’ [b]Wat is je tweede kanttekening?[/b] ‘Zodra de melkprijs boven de 60 cent komt, gaan afnemers serieus kijken naar substituties van zuivelproducten. Er wordt ook steeds vaker gesproken over hybride producten, een mengsel van zuivel en plantaardig. Daar moet je wel rekening mee houden.’ Bij structurele marges van 15 tot 20 cent per kilo melk kan ik mij niks voorstellen. ‘Dat zie ik ook niet gebeuren. En vergeet niet, iedereen doet nu ineens of melkveehouders bakken met geld verdienen. Maar op 2022 na waren de marges de laatste zes jaar marginaal en te dun om de toekomst aan te kunnen. Veel lopende rekeningen zijn nog maar net weer op niveau. Oftewel: met het geld dat nu wordt verdiend, zijn allerlei kosten uit het verleden weggewerkt. Komt bij: tussen 2010 en 2014 zijn er veel nieuwe stallen gebouwd. Maar er was ook een categorie boeren die toen die stap naar een nieuwe stal niet kon maken. Die zitten nu met een stal van 30 of 40 jaar oud. Schrik niet hoeveel het kost om die nu nieuw te bouwen.’ Om maar niet te spreken van al die andere kosten die blijven stijgen. ‘In het melkquotumtijdperk werd er 20 tot 22 cent per liter betaald voor een kilo leasemelk. Nu wordt er stevig betaald voor mestafvoer en fosfaatrechten. We zien toenemende dierwelzijnseisen in en rondom gebouwen. Een grote groeiende kostenpost is arbeid. Dat leidt tot meer automatisering maar ook schaalvergroting. En het eigen machinepark staat onder druk. De loonwerker rukt op. Omdat niet alleen het mannetje op de machine, maar vooral ook de machine zelf duurder is geworden. Vijf jaar oude machines zijn nu duurder dan ze vijf jaar geleden nieuw kostten.’ Toch heeft de Nederlandse melkveehouderij er economisch in jaren niet zo florissant voor gestaan. Het staat in schril contrast met de blijvende roep om een kleinere veestapel. ‘Waar we momenteel het meeste last van hebben, is het met Europa afgesproken fosfaat- en stikstofplafond. We moeten voor 2025 en de jaren daarna onder 440 kilo stikstof en 135 miljoen kilo fosfaat blijven. Het stikstofplafond gaan we redden, grote knelpunt is het fosfaatplafond. De varkens- en pluimveesector leverden de afgelopen paar jaar hun bijdrage aan krimp van de veestapel en komen naar verwachting uit onder de plafonds. De melkveehouderij zit er met zo’n 8% nog duidelijk boven. Met de LBV-stoppers verwachten we daar nog zo’n 2,5% afhalen, waarmee je als melkveesector over 2025 uitkomt op een overschrijding van het fosfaatplafond van ruim 5%. Dat zijn de harde Brusselse normen waar de Nederlandse ministers hun handtekeningen onder hebben gezet. De exacte cijfers weten we in het voorjaar van 2026.’ [b]En dus?[/b] ‘Het betekent dat we ondanks de euforie over de marktprijzen op dit moment ruwweg 75.000 melkkoeien te veel hebben in Nederland. De waterkwaliteit gaat écht de goede kant op, maar dat wil niet zeggen dat we zomaar even een uitzondering krijgen van Brussel om boven het fosfaatplafond te produceren. En je moet dat ook in het grotere plaatje zien. Denemarken, Duitsland, Ierland, allemaal moesten of moeten ze krimpen. Welk land in Europa gaat dan een verzoek van Nederland om niet te krimpen steunen? Krimp van de veestapel is onvermijdelijk, daar komen we echt niet onderuit.’ [b]Hoe gaat die krimp in Nederland eruit zien?[/b] ‘Er zijn twee opties: óf we zetten met z’n allen de schouders onder het spoor van vrijwillige krimp. Of we laten het erop aankomen en wachten op de onvermijdelijke ingreep van het landbouwministerie.’ [b]Wat heeft jouw voorkeur?[/b] ‘Persoonlijk denk ik dat het voor de sector een pre is om vrijwillig te krimpen. Doe je dat niet, dan krijg je op korte termijn de grote pijn van generieke krimp en dat kan diep inhakken op gezonde, maar stevig gefinancierde melkveebedrijven. Veel melkveebedrijven hebben geen opvolger. Als die een paar jaar eerder de keuze maken om te stoppen met hulp van die vrijwillige regeling, dan is de hele pijn uit de sector en kan iedereen verder, inclusief al die jonge boeren met dikke financieringen, die houd je overeind.’ Deel 2: https://www.prikkebord.nl/topic/354718/ Deel 3: https://www.prikkebord.nl/topic/354771/ [i]De complete publicatie komt uit magazine Agrarische Schouw die deze week onder melkveehouders in Noord-Nederland wordt verspreid.[/i]

Wakker Dier start procedure tegen drie Boer zoekt vrouw-boeren: ‘Kalfjes zijn de dupe’

Wakker Dier wil maatregelen tegen Boer zoek vrouw-boeren Jan, Martijn en Julius uit het huidige seizoen. De organisatie stelt dat de melkveeboeren hun kalfjes isoleren en daarmee de wet overtreden. Wakker Dier verzoekt de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) om in te grijpen. Leonie Vestering van Wakker Dier: “Deze boeren zijn helaas geen uitzondering. De NVWA kijkt nog te vaak weg van dit dierenleed, zelfs nu het in de schijnwerpers staat. En de kalfjes zijn de dupe. Daarom blijven wij aandringen op handhaving.” Volgens de wet moeten kalfjes elkaar kunnen zien en aanraken. Maar in de hokken voor jonge kalveren die dit seizoen in beeld komen, is fysiek contact onmogelijk. In het gunstigste geval kunnen de kalfjes elkaar zien in tegenoverliggende hokken. Gezien de ernst en het structurele karakter van de overtreding zouden de boeren een boete moeten krijgen. Angstige kalfjes Sociaal contact is een essentiële behoefte van jonge kalveren en isolatie heeft veel nadelige gevolgen voor hun welzijn. Geïsoleerde kalfjes zijn angstiger, eten minder goed, spelen niet, en ontwikkelen zich slechter. De Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) adviseert dan ook om kalveren te huisvesten in groepen. Zien en aanraken Gezien de grote negatieve welzijnsgevolgen van isolatie, zijn wettelijke eisen gesteld aan de huisvesting van jonge kalfjes. Individuele hokken mogen geen dichte wanden hebben, maar moeten sociaal contact faciliteren via open afscheidingen. Zodat kalfjes te allen tijde zonder te veel moeite een ander kalf kunnen zien en aanraken. Moederziel alleen Jaarlijks worden zo’n 1,5 miljoen kalfjes kort na hun geboorte weggehaald bij hun moeder en in individuele hokjes geplaatst. Juist daarom is het contact met soortgenoten extra belangrijk. Vestering: “Dat het onthouden van deze basisbehoefte doodnormaal op televisie wordt getoond, laat zien hoe gangbaar deze illegale praktijk is.” Wat wil Wakker Dier Wakker Dier wil dat dieren de bescherming krijgen waar ze recht op hebben. Vestering: “Als bekende boeren ongestraft kalfjes isoleren, dan legitimeert de NVWA dierenleed op nationale televisie. Kalfjes horen bescherming te krijgen, niet een bureaucratische doofpot.”

Alarmerende staat van water in Nederlandse natuurgebieden zorgt voor ernstige schade aan de natuur

Persbericht De natuur gaat achteruit door de slechte kwaliteit van het watersysteem. Dat blijkt uit onderzoek van Natuurmonumenten naar de toestand van het water in elf natuurgebieden. Verdroging, vervuiling, en verzuring bedreigen kwetsbare planten en dieren, met ernstige schade als gevolg. De belangrijkste oorzaken voor de achteruitgang zijn te veel afvoer van water, grondwateronttrekkingen, uitspoeling van bestrijdingsmiddelen en meststoffen en klimaatverandering. Voor gezonde natuur en het behoud van planten en dieren is voldoende en schoon water cruciaal. Maar ook in Nederland waterland is dat geen vanzelfsprekendheid meer en dat heeft grote gevolgen. Zowel waterkwaliteit als -kwantiteit zijn een belangrijke indicator voor de toestand van de natuur Daarom onderzocht Natuurmonumenten hoe het er voor staat met het oppervlaktewater en het grondwater in elf van haar natuurgebieden verspreid over het land. “De resultaten zijn zorgwekkend”, aldus Wiebe Borren, hydroloog bij Natuurmonumenten; “alle gebieden laten een matige tot slechte toestand en achteruitgang zien. Voldoende en schoon water zijn van levensbelang voor de natuur en daarmee ook voor de mens. We moeten verdere achteruitgang van de natuur stoppen en het verdwijnen van planten en dieren tegengaan. Want de schade dreigt onomkeerbaar te worden.” Kaderrichtlijn water Volgens de Kaderrichtlijn Water (KRW) moet uiterlijk in 2027 het oppervlakte- en grondwater in goede toestand zijn én blijven. De recente tussenevaluatie KRW maakte al duidelijk dat er nog veel moet gebeuren om waterkwaliteit en -kwantiteit te verbeteren, maar voldoende concrete maatregelen en aanvullend beleid om de doelen tijdig te bereiken, ontbreken. Ook de Europese Unie heeft Nederland op de vingers getikt en roept op tot meer ambitieuze en concrete maatregelen. Borren; “Dit rapport maakt duidelijk wat de impact is van de slechte waterkwaliteit en verdroging op de natuur, planten en dieren. Er moeten snel maatregelen genomen worden om het watersysteem te herstellen en de natuur toekomstbestendig te maken”. Verdroging in Brabantse Wal In vrijwel alle onderzochte gebieden zijn de grondwaterstanden te laag, wat leidt tot verdroging. Waar water ingelaten kan of moet worden, zorgt dit tot een toename van de inlaat van gebiedsvreemd water dat meestal een minder goede kwaliteit heeft. Op de Brabantse Wal zakken grondwaterstanden zo diep weg in de zomer dat de vennen grotendeels en langdurig droogvallen. Sinds 2018 zijn drijvende waterweegbree en geoorde fuut hier niet meer waargenomen en is ook het aantal dodaarzen afgenomen. Vervuiling en vermesting in Holtingerveld Zowel het oppervlakte- als grondwater in veel gebieden bevatten te hoge concentraties nutriënten en chemische verontreinigingen door uitstroming van meststoffen en lozingen door industrie. Achteruitgang van de waterkwaliteit in gebieden zorgt voor een verstoring van het natuurlijke evenwicht waardoor planten achteruitgaan, met grote gevolgen voor de biodiversiteit. Het Holtingerveld, leefgebied van vele soorten planten en dieren zoals b.v. fraai hertshooi, valkruid, gladde slang, tapuit en kamsalamander, staat zwaar onder druk door verzuring, verdroging en bestrijdingsmiddelen uit de omgeving die tot ver in het gebied worden aangetroffen. Een aantal vlindersoorten zoals het heideblauwtje en heivlinder zijn in recente jaren verdwenen. Water sleutel tot natuurherstel Voldoende schoon water en natuurherstel gaan hand in hand. In de natuurgebieden is vrijwel al het mogelijke gedaan om waterstanden te verhogen en meer water vast te houden. Voorbeelden daarvan zijn het weer laten meanderen van beken, dempen van sloten, verhogen van het waterpeil en de aanleg van waterbuffers. Maar er zijn ook buiten de gebieden structurele maatregelen nodig om het watersysteem te verbeteren. Natuurvriendelijker waterbeheer en regulering van grondwateronttrekkingen is noodzakelijk om verdroging tegen te gaan en natuurlijke kwelstromen te herstellen. Om vervuiling te voorkomen is striktere regulering van vervuilingsbronnen zoals mest- en stikstofemissies nodig. Maatschappelijk belang Een robuust, klimaatbestendig watersysteem waaruit schoon en betaalbaar drinkwater komt is in het belang van natuur en onze gezondheid, maar ook voor de bouw en de boer. Er is meer ambitie nodig en daadkracht om de KRW-doelen te bereiken. Het is noodzakelijk dat overheden steviger beleid maken waarbij geen instrumenten worden uitgesloten, met strengere regels voor vervuiling en grondwateronttrekkingen. Alle sectoren moeten én kunnen bijdragen. Een breed gedragen coalitie van bedrijfsleven, bouw, gezondheidsorganisaties, drinkwatersector en natuur- en milieuorganisaties deed in een gezamenlijk watermanifest een voorstel met 10 concrete maatregelen voor het ministerie om te werken aan schoon en voldoende water. Het kan wel, maar er is geen tijd meer te verliezen.

Galebreaker

@Galebreaker


Topics
0
Reacties
0
Volgers

Over mij

Leeftijd: 124jr
Laatst online: 5u geleden

Galebreaker

Bedrijven

Ervaring

Ik heb ervaring met de volgende machines:

Merk / type Waardering