Het moet en zal kapot

Er is gisteren weer een gesprek geweest tussen NAJK, NMV, DDB, GRONDIG, LTO en het ministerie over een alternatief voor de ingrijpende en onwerkbare voermaatregel die voor de laatste vier maanden van 2020 van kracht is. We hebben alles geprobeerd om de maatregel van tafel te krijgen. Het alternatief dat we hebben aangeboden is beter inpasbaar en leidt alsnog tot de gevraagde reductie. We hebben daar veelvuldig overleg over gevoerd met het ministerie. We hebben verschillende opties besproken. Met het alternatief waar uiteindelijk verder over is gepraat zouden boeren de verantwoordelijkheid krijgen om op bedrijfsniveau het eiwitniveau met 3% te reduceren, maar dat op basis van eigen keuzes in het rantsoen bewerkstelligen. Een doelvoorschrift in plaats van een middelvoorschrift, dus waarbij rantsoenoptimalisatie mogelijk bleef, de basis voor elke vorm van voerefficientie De tekortkomingen van de voermaatregel van het ministerie, die in bepaalde situaties volstrekt niet aansluit bij de praktijk en zelfs diergezondheid schaadt, waren hiermee verholpen. Melkveehouders die wel voor de voermaatregel van de overheid kozen konden daar volgens het voorstel van de sector ook voor kiezen. Tot onze grote teleurstelling acht het ministerie dit niet haalbaar, en gaat men dus niet op ons voorstel in. De voermaatregel van het ministerie is dus niet van tafel. Wij nemen geen verantwoordelijkheid voor deze opgelegde maatregel. Er zal dus geen sprake zijn van een alternatieve maatregel. We beraden ons op een vervolg. Het is een bittere pil dat het ministerie doordraaft op een doodlopende weg. De huidige voermaatregel word onterecht verkozen boven alle voorstellen die de werkgroep voorstelde. Al onze voorstellen onderscheiden zich van dit gedrocht doordat ze wél rekening hielden met diergezondheid, benodigde voedingswaarde voor specifieke diercatagoriën (droge koeien en kalveren) en rantsoenoptimalisatie en vakmanschap van de boer wel mogelijk maakten. Argumenten die hiervoor aangevoerd werden als juridische houd- en borgbaarheid als ook inrekening op hexagoonnivo zullen spoedig blijken onwaar te zijn. Immers elke boer kan onder de huidige voermaatregel onbeperkt oa bierbostel gaan voeren of 1 kg soya vervangen door 10 kg productiebrok, in dit geval zal NH3 uitstoot eerder stijgen dan dalen. Omwille van practische uitvoerbaarheid en de capaciteit van LNV werd het laatste alternatief afgeschoten, helaas zijn beide argumenten voor LNV geen beletsel om de voermaatregel bij elke Nederlandse boer in de maag te splitsen. Nogmaals kiest LNV niet mét de melkveehouders te gaan voor reductie, maar tegen de veehouders in. Jeroen van Maanen

schouten heeft nooit gecontroleerd of de gehouden dieren wel legaal waren

Antwoord op Kamervragen over het bericht 'Miljoenen aan rechten weggegeven voor ‘illegale’ koeien: ‘Overheid levert een wanprestatie’' Minister Schouten beantwoordt vragen over het bericht 'Miljoenen aan rechten weggegeven voor ‘illegale’ koeien: ‘Overheid levert een wanprestatie’' . Minister Schouten 20 mei 2020 Kamerstuk: kamervraag fosfaatrechten Hierbij stuur ik uw Kamer de antwoorden op de vragen van het lid Futselaar (SP) over het bericht 'Miljoenen aan rechten weggegeven voor ‘illegale’ koeien: ‘Overheid levert een wanprestatie’' (kenmerk 2020Z00717, ingezonden op 20 januari 2020). Carola Schouten Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit 2020Z00717 1 Bent u bekend met het bericht 'Miljoenen aan rechten weggegeven voor ‘illegale’ koeien: ‘Overheid levert een wanprestatie’? Antwoord Ja. 2 Klopt de bewering dat miljoenen euro's aan fosfaatrechten onterecht zijn verstrekt? Zo ja, hoe lang is deze informatie reeds bekend bij uw ministerie? Antwoord Ik kan deze bewering niet bevestigen. De fosfaatrechten zijn toegekend overeenkomstig de Meststoffenwet. Het wordt mij uit het stuk niet duidelijk waar de genoemde aantallen op zijn gebaseerd. 3 In hoeverre is hier sprake van onterechte staatssteun? Antwoord Het fosfaatrechtenstelsel is ingevoerd om te voorkomen dat het fosfaat- en stikstofplafond voor de melkveehouderij worden overschreden. De aanleiding was de overschrijding van het fosfaatplafond in 2015. In de Meststoffenwet is vastgelegd dat fosfaatrechten worden toegekend op basis van de hoeveelheid melkvee die veehouders op 2 juli 2015 hadden. De Europese Commissie heeft het stelsel van fosfaatrechten zoals vastgelegd in de Meststoffenwet goedgekeurd. De fosfaatrechten zijn toegekend overeenkomstig de bepalingen uit de Meststoffenwet en er is zodoende geen sprake van ongeoorloofde staatssteun. 4 Wat is de reden dat uw ministerie heeft geweigerd om antwoord te geven op de vragen van de Gelderlander? Antwoord Er is geen sprake van een weigering van het geven antwoorden. De betreffende journalist heeft drie dagen voor publicatie contact opgenomen met het ministerie en heeft ervoor gekozen te publiceren voordat mijn ministerie heeft kunnen reageren op alle vragen en veronderstellingen. 5 Waarom is de Kamer niet geïnformeerd over deze misstanden? Antwoord Er is geen sprake van misstanden. De fosfaatrechten zijn toegekend overeenkomstig de Meststoffenwet. 6 Is u bekend hoe deze fouten tot stand zijn gekomen? In hoeverre spelen personeelstekorten bij de provincies en bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) hierbij een rol? Antwoord De veronderstellingen uit het artikel staan los van de handhavingscapaciteit van de NVWA, omdat het controleren van het aantal dieren dat mag worden gehouden op basis van de Natuurbeschermingswet-/milieuvergunning geen taak is van de NVWA. 7 Is er sprake van een kennistekort ten aanzien van fosfaatregelgeving bij overheidsinstanties? Zo ja, wat gaat u er aan doen om dat weg te nemen? Antwoord RVO.nl en de NVWA zijn verantwoordelijk voor de uitvoering en controle van het fosfaatrechtenstelsel. Er is bij deze organisaties voldoende kennis aanwezig ten aanzien van fosfaatregelgeving voor het uitvoeren van deze taak. 8 Hoe gaat u voorkomen dat deze fouten vaker worden gemaakt? Antwoord De toekenning van fosfaatrechten is gebaseerd op het aantal gehouden dieren op de peildatum. De veehouder is verantwoordelijk voor het beschikken over de benodigde vergunningen. Bij de toekenning is ervan uitgegaan dat veehouders die melkvee houden daar ook de benodigde vergunningen voor hebben. Daarop heeft geen extra controle plaatsgevonden. Dit is geen fout, maar een bewuste afweging vanuit het oogpunt van uitvoerbaarheid. De invoering van het fosfaatrechtenstelsel was een omvangrijke operatie en een bijkomende controle van alle benodigde vergunningen (NB-wet, milieu, RO, etc.) en de bijbehorende afstemming met de verschillende overheden hadden voor een extreem grote uitvoeringslast gezorgd. 9 Vormen de onterechte verstrekkingen een bedreiging voor het fosfaatplafond? Antwoord Ook in het geval dat er fosfaatrechten zouden zijn toegekend aan dieren waarvoor de vergunning niet op orde was, is er nog altijd sprake van dieren, die in 2015 gehouden werden en door de productie van mest bijdroegen aan de overschrijding van het fosfaatplafond. Het fosfaatrechtenstelsel is er juist op gericht een overschrijding van dit plafond te voorkomen. 10 Bent u bereid om de Kamer een overzicht te verschaffen van het aantal veehouders dat onterecht fosfaatrechten heeft gekregen? Zo ja, kunt u daarbij tevens specificeren om welke bedragen het gaat? Antwoord De controle op de Natuurbeschermingswet- en andere milieuvergunningen is een taak van de provincies en gemeentes. Ik kan uw Kamer daarom nu geen overzicht verschaffen van het aantal dieren dat alle veehouders op basis van de de verschillende benodigde vergunningen mochten houden. 11 Vindt u dat de foutief verstrekte rechten ingevorderd dienen te worden? Zo ja, wanneer gaat u dit doen? Antwoord Zoals hierboven al aangegeven zijn de fosfaatrechten uitgegeven overeenkomstig de Meststoffenwet. Er is zodoende geen sprake van foutief verstrekte rechten. Het is de verantwoordelijkheid van een veehouder om in het bezit te zijn van de vergunningen die nodig zijn voor de dieren die hij houdt. De verantwoordelijke bestuurslaag controleert hierop. 12 Hoeveel veehouders zijn gedupeerd doordat zij te weinig rechten hebben gekregen? In hoeverre maken zij aanspraak op compensatie? Antwoord Het artikel in de Gelderlander gaat over veehouders die geen vergunning zouden hebben voor het aantal dieren dat zij houden en zodoende meer fosfaatrechten zouden hebben gekregen. Er is in deze kwestie geen sprake van veehouders die te weinig rechten hebben gekregen, aangezien iedere veehouder fosfaatrechten toegekend heeft gekregen op basis van het aantal dieren dat hij hield op de peildatum. Er is zodoende ook geen sprake van gedupeerden of compensatie.

Persoonlijk Persbericht Sieta van Keimpema - Kennen jullie het verhaal van Tecumseh?

[b]Persbericht Sieta van Keimpema, voorzitter van de Dutch Dairymen Board en bestuurslid van Farmers Defence Force, het persbericht is op persoonlijke titel geschreven. De Overeenkomst Kennen jullie het verhaal van Tecumseh?[/b] Tecumseh was een bekend Shawneeleider. Hij wordt vooral herinnerd omdat hij probeerde alle inheemse Amerikaanse volken te verenigen in gemeenschappelijke bescherming van hun land. Tecumseh zag dat de blanken verdragen sloten met de Indianen “met dubbele tong”: één verdrag in de lokale Indiaanse taal met daarin allerlei afspraken en beloften die in de andere, in de Engelse taal niet stonden. In de Engelse stond dan de totale overgave van hun territorium. Omdat alleen de Engelse versie door rechters als een geldig document in een officiële taal werd gezien, achtten de blanken het gerechtvaardigd wanneer zij zich hierna land toe-eigenden omdat de Indianen het verdrag immers zelf hadden ondertekend. Tecumseh besteedde vrijwel zijn hele volwassen leven aan het proberen op te zetten van een verenigde krijgsmacht onder de vele Indiaanse stammen, om zo de "Blanke Indringer" tegen te houden. Veel stamhoofden geloofden Tecumseh niet, ze dachten dat de blanken hun gebieden niet zouden innemen of waren jaloers op de populariteit van Tecumseh bij jongere krijgers. Daarnaast meenden zij vaak dat de blanken onderhand wel genoeg land bezaten en dat Tecumseh de toekomst veel te donker inzag. (Bronnen: A. Hirschfelder en Wikipedia) Stel, de stamhoofden hadden wel geluisterd naar Tecumseh. Ze hadden zich wel allen verenigd en waren gezamenlijk ten strijde getrokken in plaats van dat ze verdeeld waren gebleven en zich gedwongen hadden laten terugdringen. Van reservaat naar reservaat. Dan had de Amerikaanse geschiedenis - en de rol die de Indianen nu nog spelen in de VS, er wel eens heel anders uit kunnen zien… Verenigd in het collectief Wie had vóór 1 oktober 2019 nog kunnen denken dat in Nederland de boeren gezamenlijk op zouden staan tegen het beleid dat diverse politieke partijen, ambtenaren, maatschappelijke pressiegroepen en mensen uit de eigen gelederen hen al decennia lang hadden opgelegd? Eerlijk gezegd, ik niet. In 2008 waren we heel dicht bij eenheid onder de melkveehouders. Voor een gerechtvaardigd doel: een eerlijke melkprijs, een eerlijk deel van de marge – geen sluitstuk zijn in de keten, maar uitgangspunt. Het lukte niet. Er was niet genoeg eenheid om de melkveehouderij op te schonen van de splijtzwammen waarmee onze sector altijd al overvol mee heeft gezeten. De grootste boerenorganisatie stond er niet achter en had de rest van de keten én politiek Den Haag achter zich staan. Ik nam het dus in het begin ook allemaal niet zo serieus, in september 2019. De gedachte “het zal wel” had bij mij in eerste instantie de overhand. Ik zag ook weer dezelfde mechanieken in werking treden als in 2008; dezelfde splijtzwammen waren er op tegen, zorgden voor twijfel en tweespalt – wisten met die tweespalt de media te halen. Met welk doel? Tja, zeg het maar: waarom? Maar deze keer was alles anders. We gingen er voor. Sterker nog; we gingen er allemaal voor!. Boeren over alle sectoren waren geraakt door het initiatief vanuit een club die slechts vier maanden daarvoor werd gestart op Facebook – Farmers Defence Force. En kwamen met duizenden naar Den Haag toe. Niet één keer, niet twee keer, nee, nu al drie keer. En elke keer weer waren er dezelfde splijtzwammen met hun tweespalt in de media. Voor 1 oktober, voor 16 oktober en voor 19 februari. De eenheid leidde tot het Landbouw Collectief. 13 boerenbelangenorganisaties met een onafhankelijk voorzitter kwamen vlot met een plan van aanpak om Nederland uit de stikstofimpasse te helpen. Waarbij de boerenbelangen nu eens een keer niet uit het oog werden verloren en eendrachtig uit één mond en via één team in Den Haag werden behartigd. Een succesformule! De eerste daad, direct na oprichting van het Landbouw Collectief, was een corrigerende tik naar de secundaire sector: geen AVV om de boeren te dwingen mee te lopen aan de leiband van, in dit geval, de zuivelindustrie. En ook de andere schakels in de keten kregen de dringende boodschap om zich afzijdig te houden en het Landbouw Collectief haar werk te laten doen geen gekonkel met Den Haag. En dat vond een groot deel van de, sinds decennia gevestigde orde, niet leuk - op z’n zachtst gezegd. Dus gingen die bekende en aloude mechanieken van verdeel en heers, heel gestaag maar nu achter de schermen, verder. “De facto voorbij” Met maar één ultiem doel: verdeeldheid kweken, verdeeldheid in dit collectief. Omdat er andere belangen spelen – soms om heel grote bedragen. Omdat het succes van de één, de ondergang van de ander dreigt te worden. Omdat dat succes én die ondergang soms kan liggen aan bepaalde mensen – aan één man zelfs. Die men liever kwijt dan rijk is. Want ze staan tussen jou en de toekomst van jouw verdienmodel in. En dan begint het spel van het verdelen. Het bespelen van individuen. Waarbij deze roofdieren hun prooi zorgvuldig selecteren om het gewenste doel te bereiken. Dus ontvangt de ene partij prijsjes en wordt de partij die de grootste bedreiging vormt voor de status quo, gedemoniseerd. Wordt gematigdheid geprezen en strijdlust tot radicaal. Worden leiders van het nieuwe vuur tegen elkaar opgezet. De een wordt opgetild, de ander neergesabeld. Men beheerst dit spel immers tot in de finesses. En alles op z’n tijd… Het moment kwam voor de groep met de grootste individuele belangen om - ondanks dat de eigen leden het collectief op deze manier willen - de eenheid te verlaten met als argument dat “het collectief als keurslijf wordt ervaren”. Andere partijen sloten zich bij hen aan omdat ze zich ook groter dan het geheel achten. Het Landbouw Collectief (zoals de boeren van Nederland dat willen) was’ de facto’ voorbij aldus LTO voorzitter Mark Calon, of zoals Foodlog het verwoordde op 8 mei: LTO-voorzitters blazen boereneenheid Landbouw Collectief op. De ‘stamhoofden’ denken het beter te kunnen… De overeenkomst Decennialang werd en wordt van de Nederlandse boeren verlangd dat ze meebewegen, meebuigen. Dat ze de convenanten/ verdragen/overeenkomsten die over hun hoofd heen door een “paar uitverkoren partijen” worden bekonkeld, volgen. En keer op keer, worden die verdragen geschonden, de eisen opgeschroefd, de afspraken aangepast door de overheid en de afnemers. Blijken de afspraken zoals we ze eerder maakten voor henzelf niet te gelden, sluiten ze andere verdragen met buitenlandse partijen om de eigen boeren te ondergraven. En elke keer als we meebuigen, meebewegen op voorschrift van de partijen die “voor ons” sinds jaar en dag de overeenkomsten sluiten, wordt onze positie slechter. Wordt ons terrein om binnen te werken kleiner. Hoeveel voorbeelden moet ik noemen van verraad aan de boeren: het stikstofbeleid, het mestbeleid, het waterbeleid, de leveringsvoorwaarden, het fosfaatrechtenstelsel, Koe Kompas, Green Deal, On the way to Planet Proof, het “ketenbeheer”- steeds worden de bovenwettelijke voorwaarden opgeschroefd en boeren uit de keten gewrongen. Zonder enige vorm van compensatie eist en dwingt men de boeren in een onmogelijke positie. Vanuit verschillende sectoren klinkt het verzet, maar de oneerlijke handelspraktijken zetten door! Ten koste van de boer. Ons boerenland is al ingekleurd door ministers en ministeries. Tot 2050 zal naar verwachting bijna 300.000 ha landbouwgrond verdwijnen (CBS). Voor o.a. huizenbouw, distributiecentra, zonneparken en natuurontwikkeling. En boerenbedrijven? Van reservaat naar reservaat. Landbouw Collectief Hoe kunnen we als boeren nu het beste weerstand bieden tegen bedreigingen die over alle sectoren gaan? Door één voor één naar Den Haag, de provinciale besturen of Brussel te gaan? Omdat we denken dat het voor onze achterban wel wat meevalt? Dat onze grond vast minder geliefd is? Omdat de manier van boeren van onze achterban wel maatschappelijk getolereerd zal blijven? Wij met rust zullen worden gelaten? Hoe naïef. Maar dit is wel wat een aantal partijen die tot dusver hebben meegedraaid in het LC, hebben aangegeven. Ze willen zelf weer in Den Haag voor hun achterban over stikstof praten. Ze zijn van mening dar ze dat beter kunnen dan in ‘het keurslijf’ van het geheel. Terwijl vier van de vijf boeren hebben aangegeven – ook de leden van deze organisaties - dat ze willen dat er eenheid blijft; dat het Landbouw Collectief blijft functioneren zoals tot nu toe. Op 13 mei bespraken 13 organisaties de toekomst van het Landbouw Collectief. En spraken af informatie te delen over wat besproken was tot na de tweede vergadering die gepland staat voor 27 mei. De afspraak werd vanaf 14 mei al geschonden. Meerdere partijen volgden de dagen er op. Waarbij de indruk werd gewekt dat er overeenstemming zou zijn. De val werd opgezet. Het doelwit hapte toe. Oude mechanieken. Ze werken weer op full speed. Hier en daar wordt iemand opgetild, aan de andere kant wordt iemand neergesabeld. Same old, same old. Verdeel en heers. Niet in het belang van de boeren. Niet in het belang van de toekomst van de agrarische sector. En: WE TRAPPEN ER ALLEMAAL WEER IN. Niets geleerd van Tecumseh. Sieta van Keimpema 24 mei 2020

Cowboys returns 00007


Topics
0
Reacties
0
Volgers

Over mij

Leeftijd: onbekend
Laatst online: 1mnd geleden

Bedrijven

Ervaring

Ik heb ervaring met de volgende machines:

Merk / type Waardering