Waarom het door sectorpartijen ingezette reductie spoor een doodlopende weg is.

De afgelopen maand zijn er twee sectorplannen gepresenteerd die moeten zorgen dat we uit de stikstof impasse komen. Het plan " Duurzaam evenwicht " van Verhagen en v d Tak en het plan van de coalitie toekomstbestendig melkveehouderij. Het wordt gepresenteerd als de oplossing. Maar is dat het ook? Vooropgesteld, ik heb persoonlijk geen belang in welke richting dan ook, Hoe wel de grievende en emotionele telefoontjes en mails van knelgevallen mij aangrijpen. Stikstofclaim heeft in november 2020 een onderzoek gedaan naar de Nederlandse interpretatie van de habitat richtlijn art 6.1 en art 6.2. En of de Wsn zorgt voor een oplossing van de stikstof impasse. Deze ochtend laat de heer Wosten van de MOB dezelfde conclusie opschrijven. De huidige wetgeving dwingt de staat om eerst de KDW s te halen alvorens er ontwikkelingsruimte wordt uitgegeven. Nu is de depositie vanuit het buitenland 742.5 mol. En deze depositie uit buitenland neemt alleen maar toe. Dus de KDW zal in een groot aantal gebieden nooit gehaald worden. En zolang die niet gehaald worden geen ontwikkelingsruimte voor PAS knelgevallen, bouw, industrie enz. Dus al die goed bedoelde plannen ten spijt, het is een herhaling van zetten, en ze bieden geen perspectief. De belangenclubs lijken hier hoorndoof voor en sturen de gehele sector het moeras is. Er is maar 1 oplossing, volgende week tijdens het ronde tafel gesprek stikstof problematiek, waar SSC ook aan deel neemt, zullen we dat uitleggen.

Natuurbeschermers moeten niet buigen voor economisch belang stikstofdossier

[b]Opinie: Johannes Regelink Joanne Malotoux Julia ten Huurne Joris ten Else Bert Wagenvoort Het stikstofplan van natuurorganisaties, boeren en bouwers doet onvoldoende voor het herstel van de natuur. Natuurbeschermers moeten hun rug recht houden: we moeten niet doen wat ‘haalbaar’ is, maar doen wat nodig is, schrijven diverse boeren van het collectief Caring Farmers in hun opiniebijdrage.[/b] Wij zijn boeren, geen natuurbeschermers. Wij willen voedsel produceren op een manier dat natuurbescherming niet meer nodig is, omdat we onderdeel willen worden van de natuur. Toch willen we nu juist de natuurbeschermingsorganisaties een hart onder de riem steken. We hopen dat ze hun rug recht houden en niet buigen voor economische belangen van bouwend en boerend Nederland. We rekenen op ze om te doen wat nodig is om de biodiversiteit te herstellen. We hebben het daarbij, hoe kan het ook anders, over het stikstofdossier (lees: mest-, transport- en industriedossier), en over het nieuwe plan dat natuurorganisaties onlangs met boeren en bouwers op tafel legden. Verstikken We produceren in Nederland al sinds jaar en dag te veel NOx en NH3, en verstikken zo onze natuurgebieden. Vogels en insecten verdwijnen, net als vele plantensoorten. Van de rechter mogen er geen nieuwe vergunningen worden afgegeven voor projecten die de natuur verder verslechteren. De commissie-Remkes heeft zich hier uitgebreid over gebogen, samen met een team van gerenommeerde wetenschappers. Remkes komt tot de conclusie dat we de stikstofuitstoot in 2030 minimaal met 50% terug moeten dringen, als randvoorwaarde om aan de wet te gaan voldoen. Dit zou haalbaar zijn en de natuur de kans geven gedeeltelijk te herstellen in 2030, met een vervolgtraject naar 2050. Het woordje haalbaar betekent vaak dat er (te) grote consessies zijn gedaan, maar in dit geval lijkt het een redelijk compromis. Hier omlaag, daar omhoog De eerste reactie van de overheid op de rechterlijke stikstofuitspraak was een jaar niets doen en toen een stikstofwet aannemen die niet aan de wet voldoet: de uitstoot daalt 26% in 2030 en laat allerlei uitruil met stikstof toe. Zo worden op de ene plek boeren uitgekocht, om vervolgens elders stallen, wegen en huizen te bouwen. Dit gaat voorbij aan het hele principe dat de natuur niet verder achteruit mag gaan. De stikstofuitstoot moet omlaag, en niet hier omlaag en daar omhoog. De eerste resultaten van het overheidsbeleid zijn al bekend: de regeling leidt tot méér stikstofuitstoot in plaats van minder. De overheid kijkt alweer (terecht!) tegen een nieuwe rechtszaak aan. ‘Een gedegen langetermijnplan kan ons uit decennia van onzekerheid en zwalkend beleid halen.’ Dat de Nederlandse overheid al jarenlang een potje maakt van het landbouw- en natuurbeleid is veel natuurliefhebbers wel bekend. Maar tot onze verbazing stellen nu ook natuurbeschermingsorganisaties, samen met boerenorganisaties en bouwers, een plan voor dat niet de natuur beschermt. Het plan voor ‘Stikstofversnelling’ wil in 2030 de uitstoot met 40% verlagen in 2030, vrijblijvend en zonder plan voor de langere termijn. Een compromis op een compromis en zonder juridische of ecologische grondslag. Beter dan de stikstofwet, dat is waar. Maar van natuurbeschermers verwachten we beter. Betrouwbare overheid Als boeren hebben wij meerdere redenen om te pleiten voor goed beleid voor natuurherstel. Ten eerste kan een gedegen langetermijnplan ons uit decennia van onzekerheid en zwalkend beleid halen. Het kan een helder pad voor ons uitstippelen waar we aan kunnen werken en waarmee maatschappelijke waardering voor natuur en boer geoogst wordt. Dat is wat we van een betrouwbare overheid verwachten. Ten tweede: als boeren kunnen we niet zonder de natuur. We hebben een florerend insectenbestand nodig voor bestuiving, een actief bodemleven en veel verschillende vogels als natuurlijke plaagbestrijding. Ten derde zijn ook wij burgers, ouders en grootouders: wij en onze kinderen hebben recht op gezonde lucht, schoon drinkwater, onbespoten voedsel en een leefbare planeet. ‘Het is tijd dat we ophouden met het maken van ‘haalbare’ plannen, maar gewoon gaan voldoen aan onze eigen wetgeving.’ Het is tijd dat we ophouden met het maken van ‘haalbare’ plannen, maar gewoon gaan doen wat er nodig is: voldoen aan de eigen wetgeving en een samenleving creëren die opereert binnen de ecologische en planetaire grenzen. Aanpakken en doen wat moet, voor schone lucht, schoon drinkwater en een gezonde flora en fauna. Of dat nou 50, 60 of 70% reductie inhoudt in 2030. Dat zal niet makkelijk zijn, maar daarmee wordt wel eindelijk een helder pad uitgestippeld met aan het einde een mooier en gezonder Nederland. Dwang via rechter Gelukkig zijn er clubs als Greenpeace, gesteund door WNF, Milieudefensie, Vogelbescherming, MOB en SoortenNL, die net als Urgenda de staat via de rechter dwingen om hun verantwoordelijkheid te nemen. Wij als boeren doen ondertussen graag ons eigen deel, namelijk voedsel produceren mét de natuur. Een overweging voor alle natuurorganisaties in dit lastige dossier: kies de juiste boeren om mee te praten. Johannes Regelink en Joanne Malotaux (Burgerboerderij de Patrijs), Julia ten Huurne en Joris ten Else (Boerderij Zuuver) en Bert Wagenvoort (Timmermanshuus) zijn Caring Farmers Lees het volledige artikel: https://fd.nl/opinie/1387197/natuurbeschermers-moeten-niet-buigen-voor-economisch-belang-stikstofdossier-lnf1caMEJBGJ

Thomas2000


Topics
0
Reacties
0
Volgers

Over mij

Leeftijd: onbekend
Laatst online: 8u geleden

Bedrijven

Ervaring

Ik heb ervaring met de volgende machines:

Merk / type Waardering