Extra koe kost € 1 per dag

KOSTEN EXTRA KOE Wat zijn de kosten voor die ene koe die u niet van uw eigen gras kunt voeren en waarvan u de mest niet kwijt kunt? En welke redenen zijn er om die koe toch niet te verkopen? Die vraag onderzochten de leden van onze economische studiegroep uit Alblasserwaard met Sjon de Leeuw. MINDER MEST KWIJT OP EIGEN LAND Door de afbouw van de derogatie en de invoer van de bufferstroken kunt u minder dierlijke mest kwijt op het land, maar de koeien maken er niet minder door! Veel melkveehouders moeten dus sinds dit jaar mest afvoeren. Dit jaar was afvoeren volgens de leden van de studiegroep nog geen probleem, maar volgend jaar komen er natuurlijk nog boeren de markt op met mest. Tabel kosten extra koeKOE VERKOPEN OF NIET? Om een goede afweging te maken om die ene koe wel of niet in de stal te houden waarvan de mest volledig moet worden afgevoerd en die niet van eigen land te voeren is, hebben ze in de studiegroep een berekening gemaakt. Is het nog rendabel om deze koe te houden? De leden rekenden met een melkprijs van 42,5 cent per kg melk en € 22,50 per kuub mest afvoerkosten. In de berekening werden gemiddelde opbrengst en veekosten zoals gezondheidszorg meegenomen (zie ook de tabel, klik voor een vergroting). Met deze melkprijs en mestafzetkosten kwamen ze tot de conclusie dat deze koe € 366 per jaar kost, een euro per dag dus. De melkveehouders schrokken niet van deze kosten. “We weten van de kosten, maar als de melkprijs omhoog gaat kun je toch weer aan deze koe verdienen”, zeggen ze. Daarnaast willen veel veehouders hun dieren houden vanwege de stikstofrechten. MEST AFVOEREN IN KOMENDE JAREN De afvoerkosten van mest gaan de komende jaren waarschijnlijk stijgen, omdat er meer steeds meer boeren op de markt komen. Deze berekening kan er over een jaar anders uitzien. Bent u ook benieuwd hoeveel de extra koe bij u kost? Maak onderstaande rekensom dan eens voor uw eigen bedrijf. Bij vragen kunt u contact opnemen met Sjon de Leeuw.

Kijk in de spiegel. Zie je dan iemand die verantwoordelijkheid een belangrijke eigenschap vindt?

Bovenstaande is zeer toepasselijk voor demissionaire kabinet en vooral voor de minister van Lnv. Adema zit in zijn maag met de shit van zijn voorgangers. Dat is niet fijn, kan Adema niets aan doen. Hij kan er wel iets mee doen. Het probleem is een overspannen mestmarkt en de afspraken met de EU mbt het verlagen vd productieplafonds Hij heeft twee keuzes 1 de gemakkelijke: gooi het op het bord van de boer  2 een voor lnv geheel vreemd aanvoelende keuze: Los de rotzooi zelf op. Ik kies voor 2. De voorgangers van Adema hebben veel te lang getreuzeld met uitvoering geven aan hetgeen in het addendum bij het 7e actieprogramma is toegevoegd. In het addendum staat keurig de afspraak tussen Nederland en de EC beschreven hoe de productieplafonds naar beneden bijgesteld gaan worden. Dat gebeurt met dezelfde snelheid als de opkoop van productierechten via de beëindigingsregelingen. Door alle ruzie en getreuzel binnen Rutte 4 en de val van het kabinet is de opkoop later gestart dan gepland en kan er niet snel genoeg ruimte opgekocht worden. Als sector zijn we niet verantwoordelijk voor de shit van Rutte 4 Ik stel voor dat ik samen met Rutte even naar Brussel ga Hij gaat dan uitleggen dat de verlaging vd plafonds even uitgesteld worden omdat het niet eerlijk is wanneer de boeren gemangeld omdat het kabinet gevallen is over migratie. Misschien kan Rutte dan in de trein terug mij uitleggen hoe de vvd bij de volgende verkiezingen campagne gaat voeren. Gaat dat voor de eerste kamer een geheel andere campagne worden dan voor de tweede kamer?

WUR en Teagasc: overweeg CO2-quotum per melkveebedrijf

WUR en Teagasc: overweeg CO2-quotum per melkveebedrijf Redactie Jan Willem Veldman redacteur Food&Agribusiness Geef melkveebedrijven een hoeveelheid emissierechten voor broeikasgassen en verminder die vervolgens geleidelijk jaar na jaar. Dat is een van de denkrichtingen van onderzoekers verbonden aan Wageningen UR en het Ierse onderzoeksinstituut Teagasc in een rapport geschreven in opdracht van het Europees Parlement. Het gaat hier om een aanbeveling ter overweging in een onderzoeksrapport voor de ontwikkeling van de Europese zuivelsector na afschaffing van de melkquotering. Idee is om een markt te creëren voor emissierechten. In theorie zou het beprijzen van broeikasgasemissies melkveehouders ertoe aanzetten om de uitstoot op hun bedrijven te verminderen. Hierbij moet het nemen van maatregelen financieel aantrekkelijker zijn dan de aankoop van nieuwe emissierechten. Geen individuele prikkels Op dit moment heeft het meer of minder uitstoten van broeikasgassen door individuele melkveebedrijven geen gevolgen. Ook zijn er weinig of geen individuele prikkels voor melkveehouders om de uitstoot op hun bedrijven te verminderen. Zeker als het terugdringen van die emissies kosten met zich meebrengt door het nemen van technologische maatregelen of het verlagen van de melkproductie. Ook spreken de onderzoekers van een free rider-probleem. De vermindering van de uitstoot van een melkveebedrijf wordt verdeeld over de hele sector, in plaats van dat het ten goede komt aan het bedrijf dat de inspanning heeft geleverd. Bedrijfsmaatregelen Hoewel de voorgestelde aanpak op het eerste gezicht veel overeenkomsten toont met de eerdere melkquotering, zijn er volgens de onderzoekers wel belangrijke verschillen. Zo was de melkproductie door zuivelverwerkers relatief eenvoudig te registreren. Het meten van broeikasgassen op individuele melkveebedrijven is veel moeilijker. Om dit te doen zou een nauwkeurige en voortdurende schatting van de broeikasgasemissies geproduceerd door het melkveebedrijf moeten plaatsvinden. Dit is niet eenvoudig en kan kostbaar zijn om op schaal toe te passen. Een optie is om met vaste waarden te rekenen, bijvoorbeeld op basis van het aantal koeien op een bedrijf of de hoeveelheid gebruikte kunstmest. Een dergelijke aanpak kan echter oneerlijk uitpakken als geen rekening wordt gehouden met genomen bedrijfsmaatregelen om de uitstoot te beperken. Hoewel de EU als prioriteit heeft om de broeikasgasemissies uit de landbouw terug te dringen, lijkt een aantal zuivelverwerkers meer geïnteresseerd in het verkleinen van de CO2-voetafdruk van hun zuivelproducten, bijvoorbeeld door middel van een levenscyclusanalyse. Deze werkwijze kan volgens de onderzoekers zeker bijdragen aan het verminderen van de uitstoot, maar dan moet wel worden voorkomen dat de melkproductie toeneemt en op die manier het voordeel van een kleinere voetafdruk tenietdoet.

Prijs pachtgrond sterk verhoogd

Hallo allemaal, wat zijn voor jullie gebruike pachtprijzen? Een kerkrentmeester van de silas-groep wil €1110,- per ha. gaan rekenen. Het betreft erfpacht, maar er zat/zit een staffel in, maar die is nooit in werking getreden. De periode gaat per 5 jaar, dus om de 5 jaar "kan" er een verhoging doorgevoerd worden, maar het hoeft niet. De pacht moet 1 mei en 1 november (vervaldatums) normaliter achteraf betaald zijn. In 2021 zou er een nieuwe pachtverhoging ingevoerd (kunnen) worden, maar dat is niet gebeurd des tijds. We hadden altijd een mondelinge afspraak dat de staffel niet in werking zou treden. De verhoging is ook nooit gefactureerd of aangekondigd. Nu zijn we 2023, nu is de helft van de pachtafrekening (oude prijs) al betaald, nu begint die rentmeester van de Silas-groep te zeuren en hij zegt jullie hebben veel te weinig huur betaald, "ik zie ernstige tekortkomingen in de administratie". Diezelfde rentmeester heeft van het voorjaar een factuur gestuurd met het oude bedrag (dus geen verhoging). Hij heeft begin dit jaar de facturatie overgenomen van de kerk. Op 1 november hadden wij nog geen factuur, op 6 november kondigt hij aan dat hij de pachtprijs zou verdubbelen. Hij zei dat hij overleg heeft gehad met het college van kerkrentmeesters van de kerk. Ik heb hem naar de contactpersoon gevraagd en daaruit bleek dat diezelfde contactpersoon geen mandaat had en geen lid was van het college. Ik had diezelfde dag gebeld met iemand van het college en die zei helemaal niet op de hoogte te zijn gesteld door diezelfde contactpersoon. En zei zelfs van helemaal niets te weten. De rentmeester van de Silas-groep zei niks van die mondelinge overeenkomst af te weten en zei die persoon van het college van rentmeesters niet te kennen. Hij heeft de factuur nog steeds niet verstuurd. Heeft iemand onder jullie wel vaker zoiets meegemaakt en wat zijn de juiste stappen om te ondernemen in dit soort zaken? Alvast bedankt.

Mestvergisters op slot na vondst amfetamines

Leeuwarden Twintig mestvergistingsbedrijven in Noord-Nederland worden tijdelijk op slot gezet na de vondst van amfetaminen in het digestaat, het restproduct na het vergistingsproces. Schade zal mogelijk ‘vele tientallen miljoenen euro’s bedragen’ Door Dirk van der Meulen Amfetaminen zijn het hoofdbestanddeel van de synthetische drug speed maar komen ook voor in bepaalde medicijnen. De stof werd eind juni aangetroffen op 20 van de 33 onderzochte co-vergistingsbedrijven in Noord-Nederland. Van co-vergisting is sprake als naast dierlijke mest ook bijproducten (plantaardige biomassa) ingezet worden. Het onderzoek betreft dus niet de mono-mestvergisters waar alleen dierlijke mest wordt gebruikt. Het onderzoek werd gedaan door Wageningen University in opdracht van de noordelijke omgevingsdiensten. Of het een reguliere controle betrof of een controle vanwege vermoedens van drugsafvaldumpingen is niet duidelijk. De omgevingsdiensten van Groningen en Drenthe hebben de betrokken ondernemers inmiddels ingelicht. De Fumo, de omgevingsdienst in Friesland doet dit volgende week ,,na afstemming met de gemeenten”, zo verklaart een woordvoerster. In de brief staat dat het digestaat niet mag worden afgevoerd vanwege een tweede ronde van monsternames. Tegelijkertijd vindt onderzoek plaats naar de herkomst van de amfetamines in de co-vergisters, de afzet van het digestaat in de afgelopen periode en naar de mogelijke gevolgen voor de volks- en diergezondheid en de ecologie. Ton Voncken van brancheorganisatie Platform Groen Gas spreekt van een zeer zorgelijke situatie. ,,Een aantal leden in het Noorden heeft ons gebeld omdat ze geen digestaat mogen afvoeren. Dat is een ramp want zonder afvoer is na verloop van tijd ook de aanvoer van mest of bijproducten niet meer mogelijk. En dat kan behoorlijk in de papieren lopen. Vergisten is een biologisch proces. Dat kun je niet even aan of uit zetten zoals bij zonnepanelen.” Wat er exact aan de hand is, weet Voncken niet. ,,We proberen in contact te komen met de omgevingsdiensten maar dat is ons nog niet gelukt.” Naast de directe schade, vreest de Platform Groen Gas-medewerker ook de indirecte schade. ,,Dit komt het imago van de sector niet ten goede. Dat is heel jammer, te meer omdat tegenwoordig de rendementen goed zijn.” Dirk Jan Ubbels, melkveehouder en groengas-producent in Jelsum, meldt dat er bij hem ,,gelukkig helemaal niks’’ is aangetroffen. Andere Friese exploitanten van mestvergisters zijn niet bereikbaar of willen niet reageren. Een exploitant, die niet bij name genoemd wil worden, verklaart dat de schade mogelijk ,,vele tientallen miljoenen euro’s zal bedragen” als de bedrijven lange tijd op slot gezet worden. Hij vermoedt dat criminelen het drugsafval gedumpt hebben in partijen bijproduct of dat veehouders onder druk gezet zijn om het af te nemen. Bron: https://lc.nl/friesland/Mestvergisters-op-slot-na-vondst-amfetamines-28693996.html

'GVE-norm van de baan, wel graslandnorm vanaf 2027'

Het kabinet is afgestapt van de norm voor grootvee-eenheden (GVE) voor een meer grondgebonden melkveehouderij. In plaats daarvan wordt nu een graslandnorm uitgewerkt vanaf 2027. at bevestigen Haagse bronnen aan Nieuwe Oogst. Het kabinet heeft na het overleg van afgelopen woensdag 'huiswerk' meegenomen op dit gebied. De graslandnorm zou moeten gaan gelden vanaf 2027. Vanaf 2030 moet dan een afrekenbare stoffenbalans worden ingevoerd waarmee melkveehouders een strengere norm kunnen voorkomen. De graslandnorm is bedoeld voor melkveehouders. Het kabinet wil dat voor hen de norm de komende tien jaar telkens wat lager wordt. Een graslandnorm is voor melkveehouders makkelijker om aan te voldoen dan een GVE-norm die veel meer statisch is. Vanaf 2027 zou een norm gelden van 0,25 hectare per GVE (grootvee-eenheid oftewel één koe of twee kalveren). In 2030 gaat een strengere graslandnorm gelden van 0,30 hectare per GVE en vanaf 2035 geldt een norm van 0,35 hectare per GVE. Dit staat gelijk aan 2,8 GVE per hectare. Het vertrekpunt van het kabinet bij aanvang van de onderhandelingen van het Landbouwakkoord was 1,7 tot 2,3 GVE per hectare. Omgerekend naar een GVE-norm zou dan nu worden gewerkt aan 4 GVE per hectare in 2027 en uiteindelijk 2,85 in 2032. Dit is vooral een tegemoetkoming aan boeren met veel grasland. Voor boeren met relatief weinig grond is het een ander verhaal. Zij moeten dan kiezen tussen vee wegdoen, maisland omzetten in grasland of investeren in het bijkopen van grasland. Het kabinet wil graag meer grasland in plaats van maisland, omdat gras CO2 vastlegt in de bodem en mais uitspoelingsgevoelig is en daarom meer belastend voor het milieu. Het kabinet werkt aan flankerend beleid voor speciale regio's zoals het Brabantse De Peel, een gebied dat relatief veel intensieve melkveehouderijen kent. Dit aanvullende beleid moet deze groep boeren helpen om ook te kunnen voldoen aan de nieuwe graslandnorm.

Column Sjakie (de laatste): Ik ben opgeschoven, het is mooi geweest

Door Jack Rijlaarsdam Melkveehouder in Stompetoren (NH), Een paar weken geleden hebben we mijn vijftigste geboortedag gevierd. Vooraf stond er een vijftigtal trekkers langs de weg geparkeerd. Het was een mooie avond; stevig bier drinken met vage kennissen, activistische boeren en regionale bestuurders. In de loop van de avond werd met een stukje satire de draak gestoken met de verschillende rollen die ik me heb toegeëigend in de loop der jaren. Van origine neem ik geen blad voor de mond, het leven is ook best overzichtelijk wanneer je de wereld bekijkt vanaf het eigen erf. Zo ben ik in 2008 begonnen als columnist bij Nieuwe Oogst. De lezers een spiegel voor houden, uitspraken van bestuurders fileren en opvallende ontwikkelingen voorzien van nuchter en vooral kritisch commentaar. Het sentiment over productielandbouw, en de veehouderij in het bijzonder, is door handig lobbywerk van een relatief kleine groep groene activisten ondertussen zeker niet verbeterd. Dat heeft mijn rechtvaardigheidsgevoel wel geprikkeld. Het is bijzonder dat de randstedeling denkt te kunnen bepalen hoe ik mijn landbouwgrond gebruik. Eerst betaal ik een vermogen om grond op naam te krijgen, vervolgens gaat een ander bepalen wat op die grond is toegestaan. De landbouw is tegen haar ecologische grenzen aan gelopen, wordt heel mooi gecommuniceerd. Daar heb ik een andere mening over. Landbouwgrond is bestemd voor voedselproductie. Het spreekt voor zich dat deze productie efficiënt gebeurt, dus met zo min mogelijk verliezen en emissies. Dat lukt steeds beter, maar het lijkt erop dat het nooit goed genoeg is. Tegenwoordig wordt verwacht dat ecologie en biodiversiteit op landbouwpercelen op hetzelfde niveau komen als op natuurgrond. Ik ben de laatste paar jaar vooral bezig om ambtenaren en beleidsmakers wat realiteitszin bij te brengen. Eerst als actieboer en nu als bestuurder van LTO in Noord-Holland. Daar gaat niet alleen veel tijd in zitten, het maakt het ook lastiger om ongenuanceerd een mening te ventileren. Ik ben in mijn rol opgeschoven van luis in de pels naar, weliswaar licht opstandig, maar toch gevestigde orde. Daarom is dit mijn laatste column, het is mooi geweest. Ik hoop dat nu een ander zich geroepen voelt om mijn bestuurlijke inzet te gaan wegen. Bron: Nieuwe Oogst

Spuit11


Topics
0
Reacties
0
Volgers

Over mij

Leeftijd: onbekend
Laatst online: 1u geleden

Bedrijven

Ervaring

Ik heb ervaring met de volgende machines:

Merk / type Waardering