Productie/ gezondheids probleem. Wie heeft de oplossing??

Melken met 2 robots vanaf juli 2019. Toen molken we gemiddeld 29 liter In juni 2020 begin het allemaal wat moeilijker te worden om de productie te bereiken. Eerst voer aan gepast 3 verschillende voer bedrijven van gevoerd en veel rantsoenen gehad zowel melkvee als droogstand. Maar niks hielp de productie werd weer beetje lager. Broncorrector laten plaatsen. Water laten testen. Slootwater drinken ze ook kraanwater geprobeerd. Mineralen op maat. Gisten gevoerd. Toxine binder toegevoegd en ook getest in het voor was niet aanwezig. Koolstof. 2 veearts praktijken hun testen laten doen zowel zelf als bij gd. Gd is ook geweest. 7 koeien naar de gd voor onderzoek maar kwam ook niks uit. Omnigen. Choline. Lijnzaad. Alles laten meten kwa stroom of er niks lekt. Robots extra na laten kijken. Kast laten plaatsen tegen vuile stroom. Wormen, leverbot, Ibr, bvd vrij enten al 10 jaar voor de veiligheid. Maar helaas niks werkt want de koeien slaan nergens van aan we zijn van 29 in 2019 naar nu 18 liter. In 2025 dat is in 5 jaar terug Gelopen. Er zijn zoveel mensen geweest maar niks heeft geholpen. Nu zijn we niet opzoek naar voer bedrijven. Maar naar mensen die zeggen van hé dat ken ik of zeggen van ik weet dat. We denken zelf dat het in de koe zit maar dat kan de gd niet ontdekken of weten niet wat ze zoeken. Eens in de weken schieten de melk en droge koeien en jongvee in het ruige haar 2 dagen wisselend door de koppel zowel verse koeien als oud melkvee. Celgetal vliegt omhoog en als het weer weg is zakt het celgetal ook weer naar normaal. Weet u het wel neem gerust contact op en misschien vinden we het . zou leuk zijn na 5 jaar tobben. We zijn een gesloten bedrijf.

Nieuwe reacties

Oproep aan politiek: beken kleur en erken bestaande definitie Grondgebondenheid

Grondgebondenheid op bedrijfsniveau is ruggengraat van toekomstbestendige melkveehouderij Nederland heeft Brussel toegezegd: in 2032 is de melkveehouderij grondgebonden. Maar die afspraak dreigt te worden uitgehold. In plaats van vast te houden aan de bestaande wettelijke definitie - op bedrijfsniveau géén fosfaatoverschot – wordt in politiek en sector ingezet op vertraging en zelfs herdefiniëring. Waarom? Omdat de pijnlijke realiteit is dat met de huidige norm ruim de helft van de melkveebedrijven die doelstelling niet haalt. “En in plaats van daar eerlijk over te zijn, wordt er gedaan alsof er geen definitie is. Dat is geen richting geven, dat is iedereen in het ongewisse laten,” stelt Netwerk GRONDig. Wettelijke definitie bestaat al – en werkt Volgens GRONDig is de juridische definitie helder: een melkveebedrijf is grondgebonden als het geen fosfaatoverschot heeft – zoals vastgelegd in de Meststoffenwet. In de praktijk betekent dit omgerekend circa 2 GVE per hectare. De definitie is ook gekoppeld aan het fosfaatrechtenstelsel. “Dat is geen mening, dat is beleid,” zegt voorzitter Jacob van Emst. “Maar toch doen Kamerleden en sectororganisaties alsof die definitie nog verzonnen moet worden. Daarmee ondermijnen ze de duidelijkheid waar melkveehouders recht op hebben.” Sectororganisaties duiken weg voor eigen visiedocumenten Netwerk GRONDig is ook kritisch op de houding van de sectororganisaties. “Jarenlang klonk het luid vanuit zuivel en sector, dat de melkveehouderij grondgebonden moet worden. Nu het concreet moet worden uitgevoerd, verschuiven partijen het begrip naar ‘regionaal’ of zelfs ‘nationale grondgebondenheid’. Alsof mest rondrijden door het hele land een vorm van grondgebondenheid is,” aldus Van Emst. “Dat is geen duurzaamheid, dat is boekhoudkundig schuiven met mestoverschot en alle problemen die daarmee samenhangen.” Graslandnorm ongewenst en overbodig Een alternatief dat in Den Haag circuleert – een ‘graslandnorm’ – lijkt aantrekkelijk, maar is volgens GRONDig een fundamenteel verkeerde invulling. “Dan telt alleen gras mee, en vallen bedrijven die zelf hectares met granen, mais of voedergewassen telen voor hun vee buiten de boot.. Dat is niet circulair – dat is cosmetisch. Het benadeeld daarbij de voorlopers, de melkveebedrijven die qua rantsoen zoveel mogelijk zelfvoorzienend zijn.” Dat behoud van grasland belangrijk is, erkent voorzitter Jacob: ”Versterk de huidige definitie dan met de voorwaarde van minimaal 80% grasland van het bedrijfsareaal. Daar hoef je geen nieuwe definitie voor te verzinnen met bureaucratische rekenformules.” Politiek ontwijkt wat juist besproken moet worden Volgens GRONDig moet het debat niet om definities draaien, maar om het echte pijnpunt dat de helft van de sector niet aan de huidige definitienorm voldoet. “Het antwoord is niet: de lat verlagen. Het antwoord is: intensieve boeren een transitie pad bieden en de grondgebonden melkveehouders met rust laten. Geen schijnzekerheid, maar échte keuzes en wij roepen Kamerleden en de minister op om kleur te bekennen.” Samenvattend: Oproep van Netwerk GRONDig aan de Kamerleden: • Houd vast aan de bestaande wettelijke definitie uit de Meststoffenwet (géén fosfaatoverschot per bedrijf); • Versterk deze met ecologische criteria zoals minimaal 80% grasland en mestafzet binnen een straal van 20 km van het melkveebedrijf; • Ontwikkel een transitie pad (meersporenbeleid) met helder einddoel in 2032: o grondgebonden bedrijven krijgen erkenning, rust en ontwikkelruimte; o niet-grondgebonden bedrijven volgen een realistisch, maar verplicht transitie pad; • Voorkom dat papieren constructies het beleid gaan domineren. Grondgebondenheid op bedrijfsniveau is geen modeterm of rekbaar etiket. Het is de ruggengraat van een landbouw die stikstof, mest en waterkwaliteit bij de bron in balans houdt. En dat vraagt om politieke duidelijkheid – én sectorbreed leiderschap.

Nieuwe reacties

Boertje25

@Boertje25

Topics
0
Reacties
0
Volgers

Over mij

Leeftijd: 36jr
Laatst online: 4u geleden

Bedrijven

Ervaring

Ik heb ervaring met de volgende machines:

Merk / type Waardering