RFC voorzitter Erwin wunnekink treedt terug

Erwin Wunnekink treedt af als voorzitter van het bestuur van Zuivelcoöperatie FrieslandCampina Vandaag heeft Erwin Wunnekink zijn aftreden bekend gemaakt als voorzitter en lid van het bestuur van Zuivelcoöperatie FrieslandCampina U.A. en van de raad van commissarissen van Koninklijke FrieslandCampina N.V. Hij deed dit tijdens de Centrale Vergadering van Districtsraden. Vicevoorzitter Sandra Addink-Berendsen zal tijdelijk de taken van voorzitter waarnemen. Wunnekink in een toelichting op zijn besluit: “Ik heb besloten terug te treden in het belang van de coöperatie. Er is veel onrust in onze coöperatie en in de sector. Juist in deze tijd hebben we eenheid en daadkracht nodig. Ik wil met mijn vertrek bijdragen aan de verbetering van het draagvlak en herstel van vertrouwen in het bestuur. We moeten onze blik naar buiten richten en de belangrijke opgaves waar we voor staan onder ogen zien en gezamenlijk het hoofd durven bieden.” Wunnekink is op 16 juni 2021 Frans Keurentjes opgevolgd als voorzitter. Hij was sinds december 2009 lid van het coöperatiebestuur en de raad van commissarissen en vervulde sinds december 2016 tot medio dit jaar het vicevoorzitterschap in beide gremia. Vicevoorzitter Sandra Addink-Berendsen zal zijn taken waarnemen tot er een nieuwe voorzitter is benoemd door het bestuur van de coöperatie. Bron: Zuivelcoöperatie FrieslandCampina

Oplossing voor het stikstofprobleem:Belangenpartijen doen sector in de uitverkoop .

Een oplossing voor het stikstof probleem kan zijn brongerichte maatregelen, met name technische oplossingen. De Wet stikstofreductie en natuurherstel (Wsn) ziet dit als de oplossing om ruimte te creeren voor vrijstelling bouw, oplossing PAS knelgevallen en natuurherstel. Maar diverse uitspraken (rechtbank Groningen en NB) trekken de juridische houdbaarheid van technische maatregelen in twijfel. Dit komt doordat Nederland een andere interpretatie heeft over uitleg van artikel 6 van de Habitiat richtlijn dan Brussel. Daardoor ligt de vergunningverlening wederom stil. Belangenpartijen, die lnv ondersteunt hebben met de Wsn, blijven de technische maatregelen als de oplossing zien. Zij negeren de juridische padstelling. Het bedrijfsleven is bereid astronomische bedragen te investeren in ruil voor onze stikstof. Wij kunnen deze stikstof vrijmaken met technische maatregelen. Vervolgens kan de MOB deze maatregelen met succes aanvechten. Zo dragen de belangenpartijen bij aan een enorme veereductie en uitverkoop van de veehouderij. Het stikstofprobleem is er omdat tot op de dag van vandaag geen wetenschappelijk antwoord is op een juridische vraagstelling. Dus LTO, NAJK, SER en Lely, BETER TEN HALVE GEKEERD DAN TEN HELE GEDWAALD. (nu ben ik de laatste tijd weinig actief hier, dit ivm afspraken van de webmaster met zuivelmensen, die mij het werk probeerde onmogelijk te maken. Vanaf nu ga ik hier weer een actievere rol spelen, ik hoop met steun van jullie allen)

Boer Jan en Rianne uit Boer zoekt Vrouw gaan emigreren naar Denemarken

Boer Jan en Rianne gaan emigreren. Naar aanleiding van hun deelname aan het KRO-NCRV programma Onze boerderij in Europa heeft het stel besloten om het avontuur aan te gaan en helemaal opnieuw te beginnen in Denemarken. In de uitzending van Onze boerderij in Europa van donderdag 11 maart jl. was te zien dat boer Jan en Rianne samen met Yvon Jaspers door Denemarken reisden. Daar brachten ze onder meer een bezoek aan Sjaak en Jacqueline, die vier jaar geleden de stap hebben gezet om te emigreren. Ze gingen mee om inspiratie op te doen voor hun eigen schapenboerderij op Texel en om te onderzoeken of het gras in Denemarken groener is dan in Nederland. Aan het eind van de uitzending was de conclusie van boer Jan: “Ik ga er over nadenken en met een vol hoofd weer naar huis.” Eenmaal thuis werden ze steeds enthousiaster over het idee om te gaan emigreren. Inmiddels is de knoop doorgehakt, de boerderij op Texel verkocht, een melkveehouderij in Denemarken gekocht en dit voorjaar verhuizen ze met zoontjes Melle (3 jaar) en Siem (bijna 2) naar Denemarken. Yvon: “Sinds acht jaar volgen we Jan en Rianne heel intensief. Het begon natuurlijk toen de vonk oversloeg tijdens Boer zoekt vrouw. We mochten erbij zijn op mooie momenten zoals hun huwelijk en we kwamen op kraamvisite toen hun twee jongens waren geboren.” “Maar we waren er ook bij toen het door een longziekte heel slecht ging met de schapen. We hebben Jan zien worstelen om boer te kunnen blijven op zijn geliefde Texel. Hun liefde voor het boerenvak zit zo diep dat ze bereid zijn alles achter zich te laten en opnieuw te beginnen in een vreemd land, met een vreemde taal en ook nog eens een totaal ander bedrijf. Veel Nederlandse boeren spelen wel eens met die gedachte. Jan en Rianne gaan het doen! Ik heb het geluk dat ik langs de zijlijn met hen mee mag blijven wandelen en met mij natuurlijk de kijker van Onze boerderij. Het belooft een spannend avontuur te worden.” Yvon volgt elke stap in dit proces van Jan en Rianne op de voet. In een nieuw seizoen Onze boerderij is te zien hoe de emigratie precies tot stand is gekomen en hoe het met ze gaat. Het is nog niet bekend wanneer een nieuwe serie Onze boerderij wordt uitgezonden. Onze boerderij in Europa, elke donderdag, 20.30 uur bij KRO-NCRV op NPO 1

De staat van het land

Vandaag maar eens met de toekomstig bedrijfsopvolger een werkbezoek afgelegd aan de Praktijkschool te Oenkerk. Bijna iedere melkveehouder is er vroeger wel geweest om te worden opgeleid tot de beste boeren van de wereld en kennis op te doen van de nieuwste technieken. Zelfs uit verre landen kwamen ze naar hier om met een goede opleiding thuis een eigen bedrijf op te zetten of in eigen land als ambtenaar de veehouderij mee op te zetten. We meldden ons bij de receptie dat we een afspraak hebben met hoofdinstructeur T. de Groot. We hadden hem gevraagd eens mee te denken welke kant we op moesten met ons bedrijf. We weten het eigenlijk al een paar jaar niet meer en er moet nu wel echt wat gebeuren. Moeten we het bedrijf verkopen en emigreren? Biologisch, kringloop of voedselbos? Of toch maar een nieuwe emissiearme stal? Sinds vorige week weten we het helemaal niet meer sinds die rechtszaak van MOB tegen de provincie. De receptioniste verwees ons echter door naar de bedrijfsleider. Ze vertelde ons dat de huidige onderdirecteur mevrouw Schouten binnenkort vertrekt en dat De Groot binnenkort onderdirecteur hoopt te worden. Hij kon nog niet gestoord worden omdat hij met de begroting bezig is. Na te zijn ontvangen door de bedrijfsleider hebben we eerst even een bakje koffie gedaan in de lege kantine. Hij vertelde wat over de geschiedenis van de Skoalle, zoals ze het daar in de omgeving nog altijd noemden. Ze waren vroeger klein begonnen. Van het ministerie van Landbouw, waar ze onderdeel van waren, hadden ze echter de opdracht gekregen dat ze de beste boeren van de wereld moesten gaan opleiden. Er moest kennis geëxporteerd worden. Nooit meer honger in de wereld. Door het succes waren er meerdere locaties bijgekomen. Vroeger waren ze begonnen met twee grupstalbedrijven, bedrijf A met roodbonte koeien en bedrijf B met zwartbonte koeien. Bedrijf B werd al vroeg vervangen door een nieuwe ligboxenstal. Dat werd bedrijf C. Bedrijf D in Giekerk kwam erbij met een opzet als gezinsbedrijf. Ze hadden een soort van vertegenwoordiger in Afrika en het Midden-Oosten, ene mevrouw Kaag. Ze zagen haar nooit maar die wist wel veel “leerlingen” hierheen te krijgen. De bedrijfsleider was ooit eens met een leerling naar een melkmachinedealer geweest om een minimelker te gaan kopen. Toen vertelde de leerling dat ze daar in Afrika geen stroom hadden. Hij dacht toen al, dit wordt niks. Dat moeten we anders aanpakken. We kunnen beter onze instructeurs daarheen sturen. De instructeurs waren echter geregeld gedesillusioneerd teruggekomen omdat ze zagen dat het geld wat het ministerie voor de projecten beschikbaar stelde door corruptie in de zakken van de machthebbers verdween. Ze hadden laatst nog gehoord dat die mevrouw Kaag nog lang kwistig met geld strooide en snoepreisjes maakte naar die landen maar dat ze nu terug was gekomen naar Nederland om hoofdambtenaar te worden, en misschien wel minister. Door het eigen succes moest er begin jaren ´80 echter een studentenquotum ingesteld worden. Er moet meer diversiteit in lessen komen, werd er vanuit het ministerie gezegd. Bedrijf B werd omgebouwd voor zelfzuivelen en er kwamen steeds meer kantoren bij. Op bedrijf A kwamen geiten en vleesvee. Waar vroeger nog met de paarden gewerkt werd, moesten er nu “paardenmeisjes” opgeleid worden. De bedrijfsleider dacht ondertussen: “hier lopen veel teveel ambtenaren rond die me de hele dag op de vingers zitten te kijken en me steeds vertellen hoe het moet, en wat moet er van al die paardenmeisjes worden?” “We hebben een rooster”, werd er dan gezegd. “Er moet dan en dan gemaaid worden, of het regent maakt niet uit. En denk erom, 1 oktober moet de mais eraf, want er moet nog gras in.” De bedrijfsleider dacht: “dit komt niet goed. 1 oktober is de mais nog niet rijp en daarna doet het gras ook niks meer.” Hij zat wel met slechte kuil, maar berustte er uiteindelijk maar in. Vorig jaar hadden ze ook nog een veevoermaatregel bedacht waardoor hij de rantsoenen niet meer kloppend kon krijgen. De koeien zouden er ziek van worden en uiteindelijk zou het helemaal niks opleveren, waarop de ambtenaren besloten het op het laatste moment maar in te trekken. “Er kwamen de afgelopen jaren steeds minder leerlingen en op het laatst hield het gewoon op. Het personeelsbestand vergrijsde en ging met pensioen en op het laatst werkten er steeds minder mensen. We hadden eerst nog een personeelsmanager, de altijd goedlachse meneer Rutte. Die was uiteindelijk naar het ministerie vertrokken waar hij is opgeklommen tot minister en daarmee uiteindelijk de hoogste baas van de Praktijkschool. Hij had helaas weinig verstand van het boerenvak. We noemden hem altijd Vergaderboer.” Met het teruglopen van de leerlingaantallen moest er een ander plan voor de school bedacht worden. De Groot zei dat er een nieuwe grote stal gebouwd moest worden. Rutte zei dat we vooruit moesten met technologie. En dus kwam er een nieuwe stal met 3 robots. Maar er kwam geen leerling meer. Er was paniek want het ministerie kreeg de begroting niet meer rond. En zo werd gezinsbedrijf D in Giekerk verkocht. Bedrijf A was al eerder verkocht. Dat was nu een zorgboerderij geworden en daar gingen nu bakken subsidie naar toe had hij gehoord. Er werd nog een beetje grond voor huizenbouw verkocht zodat de gaten in de begroting gedicht konden worden. Uiteindelijk werden de gebouwen verkocht aan de eigenaar van de nieuwe zuivelfabriek in Heerenveen waar nu ook de melk heen ging. In het logeergebouw zaten nu arbeidsmigranten. De laatste tijd werd er vooral gevideobeld met het ministerie. Er heerste al een jaar lang een virus. Er kwam weinig zinnigs meer vanaf het ministerie. “Rutte zei dat we onze handen stuk moesten wassen en hoofdveterinair De Jonge vertelde dat we moesten enten. En er was ook nog een man met een baard in beeld die we nog kenden van rekenmodelletjes die hij voor ons maakte, maar die nooit uitkwamen als we ze gingen toetsen in de dagelijkse praktijk.” Dat handen wassen en enten tegen virus was natuurlijk basiskennis voor alle mensen die naar de Praktijkschool waren geweest. Dat waren normale bedrijfshygiënemaatregelen zodat we de koeien en de melk gezond houden. We hadden de koffie op en hebben een rondje bedrijf gedaan. De bedrijfsleider was altijd trots op de school maar de laatste tijd werd het steeds gekker op het ministerie. Ze maken elk jaar luchtfoto’s waarop de bedrijfsleider aan moest geven op welke percelen gras en mais kwam te staan. De bedrijfsleider wijst naar een perceel verderop. “De Groot en ambtenaren Ouwehand en Klaver hadden op de foto’s een paar mollenbulten gespot. Na urenlang vergaderen was besloten dat die niet meer gevangen mochten worden. Al die stukken moeten dit jaar maar natuur worden. Ik mag er dus ook niet meer de mest op kwijt. En hoe moet dat straks met het voer voor de koeien? Ondertussen is dat al de halve boerderij. Van provincieambtenaar Hoogland moet de vogelwacht eerst komen kijken of er nog nesten en jonge vogels zijn, maar de vogelwachten komen niet meer omdat ze er geen ‘nocht’ meer aan hebben omdat ze niet meer mochten eierzoeken. De vogelstand is ook al gedecimeerd omdat we van de ambtenaren geen predatoren mogen vangen. Wist je dat Hoogland vroeger zelf ook biologisch boer is geweest hier vlakbij? Van de vorige gedeputeerde moesten we allemaal biologisch worden, maar onze nieuwe eigenaar zegt al dat daar geen ruimte voor in de markt is omdat de consument er niet voor wil betalen in de supermarkt. Vroeger waren we trots dat we hier open dagen hielden waar we ouders en kinderen vertelden van de goede eigenschappen van zuivel en hoe goed we hier boerden. Ze konden hier op de boerderij dan proeven hoeveel beter melk rechtstreeks van de koe uit de tank smaakt. En al die lekkere kazen en toetjes. We zijn wel met onze tijd meegegaan. Nu houdt Albert Heijn hier de open dagen. We waren hier een van de eersten met emissiearme vloeren. We hebben gemeten dat we in 30 jaar de uitstoot van ammoniak wel met tweederde terug hebben kunnen dringen waardoor we nu veel minder kunstmest gebruiken. Kunstmest hebben we nog wel nodig omdat we wel melk afvoeren maar er van de burger niks van terugkrijgen. Wist je dat het ministerie allerlei belangrijke voedingsstoffen met het rioolwater de zee inspoelt terwijl er nog maar een voorraad fosfaat is van 200 jaar en dat een essentiële bouwstof is voor eiwitten? Ruim een jaar geleden werden onderdirecteur mevrouw Schouten en ik nog op het ministerie uitgenodigd om te praten over kringlooplandbouw, maar ik geloof niet dat ze het helemaal gesnapt heeft. Daar doen we hier in feite al eeuwen aan maar door gewijzigde regels en doordat het ministerie geen actie onderneemt krijgen we die niet meer sluitend. Ze vroegen tussen neus en lippen door waarom er ondanks subsidies van het ministerie geen geld werd verdiend op de Praktijkschool. Ik moest de ambtenaren toen uitleggen dat het ministerie er lang geleden voor had gekozen om de prijzen voor voedsel voor de consument in de winkel laag te houden en dat de consument nu gelooft dat die lage prijzen normaal zijn. Ze vroegen of we met de trekker naar het ministerie wilden komen want de ambtenaren hadden al 30 jaar geen trekker gezien. Ik had al die ambtenaren hier graag op de Praktijkschool les gegeven op de Fordjes, Deutzjes en Renaults. En ook melkles om half 5 ´s ochtends. Vroeger kwamen die mannen en vrouwen op het ministerie nog van de boerderij en we hebben ze hier allemaal nog opgeleid.” We lopen de stal in. “Vroeger deden we veel met de coöperaties. Voer van de CAF, fokkerij van het FRS en WWS. Later werd dat allemaal groter met Agrifirm en CRV. Toen moesten we vercommercialiseren en kregen we voer van Nutreco, wat eerst Hendrix UTD heette. De liters vlogen omhoog maar de gehaltes zakten. Ik geloof niet dat we er meer mee gingen verdienen, maar dat rekende het LEI toen wel voor het ministerie uit. Het LEI dat was vroeger een Instituut, dat het ministerie vertelde of het nog wel goed ging met de boeren, maar dat is nu opgegaan in Wageningen. De echte rekenmeesters zijn daar ook met pensioen ondertussen. Nu met de nieuwe eigenaar hier wordt er aan sponsoring gedaan. De Lely robots, Claas machines, Semex sperma. Zelfs de Rabobank sponsort hier. Ik weet wel wie dat allemaal mag betalen. Omgekeerde wereld. Het ministerie heeft hier nu ook al camera’s en een geluidsinstallatie opgehangen. Dat is nog een pilot. Ze willen alle ambtenaren thuis laten werken maar alle controles moeten wel door blijven gaan. Vorige week vrijdagmiddag riep er nog een ambtenaar dat ik voor die dag moest stoppen met werken omdat hij met de collega’s aan de vrijmibo zat. Ik moest na het weekend maar weer verder gaan met werken en het licht uitdoen. Geen idee wat hij bedoelde. Het leek wel of hij gedronken had. Hij heeft zeker niet door dat het bedrijf hier 24/7 doorgaat.” We lopen naar het kantoor van de bedrijfsleider en ik kijk nog eens nostalgisch achterom. Wat hebben we hier vroeger veel geleerd. Voor de buitenwacht lijkt het een prachtig bedrijf, maar het loopt hier op zijn eind. Hoe oud is de bedrijfsleider eigenlijk? 65? Hij gaat ondertussen even kijken hoever De Groot is met zijn rekensommen. Op kantoor kijken we lang naar een tegeltje met de wijsheid “Niet het vele is goed maar het goede is veel”. “Van een kleine veefokker hier uit de buurt(buurman van @bartlehiemboer). Het bedrijf was helaas te klein om over te nemen. We hebben hier een groot bedrijf maar als De Groot hier onderdirecteur wordt vrees ik met grote vreze voor de toekomst hier. Ik ben net bij hem geweest. Hij kreeg de rekensommetjes niet kloppend met maar een half bedrijf. Hij had de hoge ambtenaren van het ministerie Klaver en Ouwehand nog gevraagd, en ook Ploumen. Die dachten ook dat het wel kon. Van onderdirecteur Schouten en ambtenaren Geurts, Moorlag, Futselaar, Graus, Harbers had ik de afgelopen jaren wel het een en ander verwacht maar ze hebben de Praktijkschool er niet bovenop kunnen helpen. Bisschop kon ik altijd nog wel goed mee maar die moest het vorige week in de vergadering hier op kantoor ook afleggen. Eerder hadden we nog Von Martels, maar die is hier maar een blauwe maandag geweest. Die hebben ze naar een ander ministerie gepromoveerd. Hij wordt binnenkort boer hoorde ik. Volgens Geurts moeten we Omtzigt hier hebben, maar die is voorlopig niet beschikbaar. Mijn hoop is gevestigd dat we Vogelaar hier krijgen, anders zie ik het met de rekensommetjes niet goedkomen. Vogelaar hebben we hier nog opgeleid. Goeie jongen met misschien een beetje grote bek, maar wel het beste jongetje van de klas”, lacht de bedrijfsleider. Mijn toekomstige bedrijfsopvolger was de hele tijd dat we met de bedrijfsleider mee zijn gelopen stiller en stiller geworden. “Maar hoe ziet u de toekomst van de Praktijkschool hier?”, vraagt hij. “Ik moet hier in mijn eentje het bedrijf runnen en zorgen dat er nog wat centen binnenkomen waarvan die ambtenaren op kantoor ook mee-eten. We hebben hier al jaren niemand meer opgeleid en er zit hier op kantoor een hok vol ambtenaren die me om de haverklap lastigvallen en het allemaal beter weten. Ze komen nooit achter, weten maar nauwelijks hoe een koe eruit ziet, wat een prachtig product mest is, nee dat stinkt en vervuilt de bodem. Ze komen maandagmorgen met hun broodtrommeltje weer op kantoor met hun pakje sojamelk, wat geen melk mag heten. Als ze het rantsoen van de koeien hadden bekeken, dan hadden ze gezien dat onze koeien het afval van de soja, en ook van hun biertje, hier omzetten in melk en vlees, allemaal kringloop. En dat sinaasappeltje of mandarijntje in de broodtrommel, dat kunnen we hier niet telen. Moet je eens kijken wat het al niet aan CO2 kost om het hierheen te halen.” “Maar als u straks met pensioen gaat, mag ik hier dan bedrijfsleider worden?” “Jongen, als De Groot hier onderdirecteur wordt, geef ik het geen jaar meer, ben ik de bedrijfsleider die hier het licht uitdoet en wordt dit filmpje werkelijkheid. Dan kun je beter emigreren.” https://www.youtube.com/watch?v=5omivxkJ0C8&t=23s

Rechter: Van Keimpema terecht uit FrieslandCampina gezet

FrieslandCampina heeft in maart 2019 terecht het lidmaatschap opgezegd van de maatschap waarin voorzitster Van Keimpema van de DDB en EMB samen met haar echtgenoot deelneemt. Dit heeft de rechtbank Midden-Nederland uitgesproken. De maatschap heeft een al langer lopend geschil met de zuivelcoöperatie, dat in het voorjaar van 2019 uitliep op beëindiging van het lidmaatschap en het stopzetten van de melkophaling. Als reden wordt een lange reeks kwaliteitsproblemen genoemd, uitlopend in drie opschortingen van de melkophaling binnen acht maanden tijd. De coöperatie voerde aan dat voldoende mogelijkheden tot herstel van de melkkwaliteit, hygiëne en zaken als kalversterfte zijn geboden, bijvoorbeeld vijftien keer in 2016. Ook is er regelmatig aangedrongen op herstel van bouwkundige gebreken in de stal en het melklokaal, op en rond het erf. In maart 2019 was voor FrieslandCampina de maat vol. De maatschap gaat tegen deze uitspraak in hoger beroep, zegt mr. Te Biesebeek namens zijn cliënten. Hier een link naar de complete uitspraak: https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:RBMNE:2021:891

@JanCees kiest voor grondgebonden

[b]Een leuk stukje discussie hieruit geplukt: https://www.prikkebord.nl/topic/238685/#p1831792 [/b] Door [@JanCees] : [@Nijhof] Jij hebt blijkbaar een probleem met de door jouw gemaakte keuzen in je bedrijfvoering en strategie de afgelopen 15 jaar. Maar daarom ben je stereotype voor de gehele melkveehouderij. sterker nog je begint tot de catogorie van bedrijven te behoren die in aantal sterk aan het afnemen is . Nu al minder dan 18% van het aantal bedrijven zit boven de 2,6 GVE per ha en circa 11% boven de 3 GVE per ha en 4% van de bedrijven boven de 3,5 GVE per ha. Vanwege het feit dat de fraude druk en de controleerbaarheid en handhaafbaarheid in de huidige regelgeving het grootste is bij de bedrijven die niet grondgebonden zijn heeft 82% nu en over drie jaar 90% van de bedrijven te maken met voor hen onnodig zware regelgeving met grote kosten in de bedrijfsvoering. We praten dan over een kostenverplaatsing van of veroorzaakt voor regelgeving vanwege intensieve melkveebedrijven naar extensieve bedrijven van vele tientallen miljoenen euro's. Dat is de grote olifant die niemand bespreekbaar maakt. Feit is dat circa 12.000 melkveebedrijven met regelgeving zijn opgezadeld die eigenlijk niet voor hen is ontwikeld maar voor circa nu nog 2100 melkveebedrijven die meer dan 2,6 GVE per ha hebben. Als dit benoemt dan stroomt het over van reactie's van vooral deze groep bedrijven. De extensievere meerderheid denkt dat het inderdaad zo wel is maar gaat die discussie liever niet aan. Ik zeg dit al ruim 25 jaar en ben daar consequent in. In mijn tijd had LTO melkveehouderij dit ook als standpunt. Na mijn vertrek is met name onder druk van de ZLTO de definitie grondgebondenheid op die bezopen percentage eiwit van eigen land gekomen en vooral de inzet om de sjoemelwijzer (KLW) in te voeren. Een controle instrument wat in hoge mate onbetrouwbaar is. Grondgebondenheid is een onomkeerbare trend net als de toename in weidegang. Het is prima wat ij betreft als bedrijven niet grondgebonden willen ontwikkelen alleen laat deze catogorie bedrijven dan ook zelf alleen de kosten hiervoor dragen en laten we dan zorgen dat er geen kostbare regelgeving van toepassing hoeft te zijn op de grondgebonden bedrijven. Daarom zeg ik Grondgebonden bedrijven onder de 2,5 GVE en 20.000 kg melk per ha en weidegang kunnen goed zonder fosfaatrechten en ammoniakrechten. Dat betekend voor deze bedrijven een enorme daling in de kosten. Bedrijven die intensiever willen zijn en geen weidegang is ook prima alleen die wel fosfaatrechten en ammoniakrechten en luchtwassers op de stallen en alle mest verwerken. Grondgebonden melkveebedrijven kunnen en moeten dan ook de ruimte krijgen om alle geproduceerde mest op eigen grond af te zetten. Dat betekend de gebruiksnormen voor dierlijke mest met name fosfaat iets verruimen en binnen de stikstofgebruiksruimte omwisseling van dierlijke N voor N uit kunstmest. Milieutechnisch kan dat prima dat heeft het Mesdagfonds al een keer door WUR laten onderzoeken. Bepalend is welke grond hoort er bij de GVE norm. Dat is alle grond in de GDI opgave in eigendom en pacht en maximaal 20% van de grond op basis van kortdurende pacht of gebruiksovereenkomst wel alle gerigistreerd in de GDI en binnen 60 km van het melkleverend adres. Niet morgen direct maar een periode van zes jaar om iedereen de kans te geven er te komen. Waarom 2,5 GVE en 20.000 kg melk, (was 18,500). en weidegang. Omdat bij deze getallen mileitechnisch er weinig risico is voor uitspoeling van nutrienten en vanwege de weidegang de ammoniak emissie ook binnen de perken blijft en bij weidegang ligt er meestal grond om het bedrijf dan valt de stal ammoniak emissie voor een belangrijk deel op de eigen boerengrond. De beperkte situatie dat een stal dichter bij een natuurgebied dan de eigen grond daar gelaten. Waarom van 18.500 kg naar 20.000 kg ? Dat komt weer vanwege Mesdagonderzoek gepresenteerd augustus 2019 uitgevoerd door Wur animal science wat in beeld bracht dat voer efficiency in de melkveehouderij 10% beter is dan eerde op basis van onderzoek begin jaren 90 in beeld was gebracht. Ik zou zeggen ga maar eens rekenen geen fosfaatrechten geen ammoniakrechten en geen mestafzetkosten voor bedrijven onder de 2,5 GVE en wel kunnen groeien tot 20.000 kg melk per ha wat dit kan betekenen voor de melkveehouderij in Nederland. met nu circa 1 miljoen ha en nu 14,5 miljard kg melk. Dan begrijp je ook meteen waarom RFC nu op dit moment vanwege management problemen niet voor echt grondgebonden melkveehouderij is maar vooral de bedrijven onder de 2,5 GVE via de fosfaatregelgeving in de klauwen wil houden. De fosfaatregelgeving en het fosfaatreductieplan komen oof uit de koker van RFC en LTO-Melkveehouderij. Goed voor RFC op korte termijn een strategische blunder voor de melkveehouderij als geheel. De vaste lasten stijgen door en kunnen niet goed worden gemaakt door meer productie, iets wat in omliggende landen en concurenten in de markt wel mogelijk is. Begin nu niet te miepen over dat er bij meer productie een lagere melkprijs komt want de laagste melkprijzen hadden we tijdens de quotering en niet daarna. Het zijn de door het beleid veroorzaakte kosten die de melkveehouderij dwars zitten. Dat de melkveehouderij steeds meer grondgebonden aan het worden is dat is een feit dit ondanks de afname van boerengrond. Dat laatse is overigens waarom ik zeg Nederland is vol en we moeten niet ieder jaar tienduizenden immigranten opnemen want dat vreet ruimte die bij boeren weg moet komen. Nijhof je mag er van alles van denken en zeggen maar kom maar eens met een analyse die dit weerlegt en niet alleen met losse kreten De cijfers spreken voor zichzelf https://www.melkvanhetnoorden.nl/featured/grondgebonden-melkveehouderij-lastig-maar-logisch/ https://www.agrimatie.nl/PublicatiePage.aspx?subpubID=7352&themaID=2756§orID=3534 https://thumbs.tractorfan.nl/bijlage_groot/d/d8065f71-0ec3-4a8e-acdb-2aa36ba4f800.jpg

LTO Nederland presenteert vanmiddag zijn nieuwe voorzitter

[b]Ben benieuwd, wie zal het zijn?. Ik verwacht dat het een vrouw is:[/b] Baas landbouwlobby zal geen activist zijn - Nieuwe LTO-voorzitter wacht als ’verbinder’ een helse klus Door Gert van Harskamp (Telegraaf) LTO Nederland presenteert dinsdagmiddag zijn nieuwe voorzitter. De ledenraad van de land- en tuinbouworganisatie bepaalt dan wie vanaf 1 januari de voorzittershamer mag overnemen van Marc Calon. Die legde in mei zijn functie neer, omdat hij geen draagvlak meer had. De belangenclub heeft de namen van de kandidaten goed stil weten te houden, maar duidelijk is wel dat LTO niet voor de activistische koers kiest en een leider wil die de scheuren in het boerenbastion kan dichten. Een ledenenquête heeft aan de basis gestaan van de profielschets. De nieuwe voorzitter is een verbinder, liefst zelf agrariër of iemand met affiniteit met de sector. Hij of zij moet een brug slaan naar ’het maatschappelijk speelveld dat minder bekend is met agrarisch Nederland’, beschikt over een goed netwerk in Den Haag en ervaring met mediaoptredens. Feit is dat de aanstaande boerenleider een hels karwei staat te wachten. Mestbeleid, stikstof, discussie rond gewasbeschermingsmiddelen en kringlooplandbouw, er komt heel veel tegelijk op de sector af. Een sterke belangenbehartiging is dan onontbeerlijk. Daarbij moet de LTO-voorzitter bij de achterban de rijen gesloten zien te houden, wat een hele uitdaging is na een periode vol boerenprotesten die de onderlinge verschillen in de sector goed blootlegde. Recent heeft LTO Jaap Haanstra en Jan Cees Vogelaar, kandidaat Tweede Kamerlid voor FvD, laten vallen. Die stelden zich kandidaat als duo-voorzitter. Met hen zou LTO zeker een activistischere koers varen. Waarom zou de nieuwe voorzitter niet gewoon uit de LTO-stal komen? Er zitten mensen die prima aan de profielschets voldoen. Dirk Bruins, voorzitter van LTO Noord, treedt samen met Wim Bens van ZLTO op als interim-voorzitter. Hij is melkveehouder, lid van het CDA en de districtsraad van FrieslandCampina en oud-bestuurslid van ZuivelNL. Ook de huidige LTO-directeur Hans van den Heuvel, eveneens CDA’er, past in het profiel. Hij is namens LTO lid van de Sociaal-Economische Raad (SER). Duidelijk is in ieder geval dat de nieuwe LTO-baas niet direct de trekker op het Malieveld parkeert. Gert van Harskamp

hypotheekboer


Topics
8
Reacties
351
Volgers

Over mij

Leeftijd: 46jr
Laatst online: 2u geleden

Bedrijven

Ervaring

Ik heb ervaring met de volgende machines:

Merk / type Waardering