Deel ook jouw kennis en inzicht
De melkveehouderij staat bol van de ontwikkelingen. Elke dag worden er tientallen nieuwsberichten besproken en kennis gedeeld. Of je nu actief bijdraagt door foto's, video's, topics of reacties te plaatsen, of je zorgt er middels de stemknoppen voor dat de beste reactie naar boven borrelt.. Jouw kennis en inzicht m.b.t. de melkveehouderij kunnen deze site nét dat beetje beter maken. Maak ook een (gratis) account aan!
Reacties
Zeker toen in de volgende tekst las zonder onderbouwing:
“ De wereldwijde schade door de opwarming is nu al veel hoger dan de investering die nodig was om dit te voorkomen.”
Ik begrijp elke letter heel goed. Ik denk dat geen enkele investering de opwarming had kunnen stoppen. Verschil van mening zonder onderbouwing dus.
Gelukkig maakt de schrijven handig gebruik van het gegeven van opwarming van de aarde en geeft aan dat de stikstofcrisis vooral een beleidsdingetje is:
“ Veel boeren denken er zo over, en dat is begrijpelijk. Maar negeren is niet de oplossing. Denk alleen al aan de bestuurlijke kant van het verhaal - de stikstofcrisis is grotendeels een bestuurskwestie.”
“ Juist daarom is het zaak dat er met goede wil en gezond verstand wordt gesproken over de plannen van Van Essen.”
De ene klimaatcrisis is de andere niet
**COLUMN Gerben van 't Hek - Noordhollands Dagblad**
Een kind stapt de woonkamer binnen. Hij is nog optimistisch zomers gekleed, maar komt rechtstreeks uit een stortbui. Terwijl hij nadruppend moppert over de gevolgen van de ‘klimaatcrisis’ die over hem zijn uitgestort, krijg ik een bericht uit Nepal.
‘Het leed is hier onvoorstelbaar’, appt mijn Facebookvriend uit Kathmandu.
Mijn gedachten dwalen deze dagen vaak af naar het land in de Himalaya. Een land dat iedere bezoeker betovert met zijn geuren en kleuren. Zelf trok ik er enkele jaren geleden met Michel doorheen.
Michel was de beste vriend van mijn overleden vader en is kind aan huis in Nepal. ‘The Toiletman’, noem ik hem altijd gekscherend. Met hartverwarmende volharding legt hij al meer dan twintig jaar met zijn stichting, die hij samen met mijn vader oprichtte, toiletgebouwen aan bij scholen.
Het gaat om scholen zonder stromend water en sanitair. De aanleg van deze basisvoorzieningen helpt niet alleen de leerlingen, maar vaak hele gemeenschappen vooruit.
Zo schommelde ik dagenlang in een jeep van Indiase makelij door het land. Nepal had de zware aardbeving van 2015 toen nog lang niet verwerkt. De schade aan gebouwen en wegen was overal zichtbaar.
We mochten eenvoudige, maar oerdegelijke toiletgebouwen openen. Daarbij zongen tientallen kinderen trots het Nepalese volkslied. Het was een eerbetoon aan mijn vader, al moest ik daar ook een beetje om grinniken. Zouden ze tijdens het doorspoelen nog weleens aan hem denken?
‘Dit land is geboren voor tegenslag’, zei mijn latere Nepalese Facebookvriend destijds al.
Aan alles is in Nepal een tekort, behalve aan optimisme en het hindoeïstische geloof. Daarin is ieder leven een tussenstap naar een volgend, rijker leven. Reïncarnatie als houvast, misschien juist tijdens rampspoed.
Michel wees mij op de documentaire *Meltdown: In the Shadow of Nepal’s Lost Glaciers*. In deze film uit 2003 volgt een Britse documentairemaker een expeditie van de Verenigde Naties naar de Himalaya. De onderzoekers brengen de gevolgen van de opwarming van de aarde voor de Nepalese gletsjers in kaart.
De documentaire laat zien hoe kleine gletsjermeren uitgroeien tot enorme waterreservoirs. Ze worden alleen tegengehouden door instabiele natuurlijke dammen. De ogenschijnlijk ongerepte bergen vormen een schitterend decor, maar achter die schoonheid doemt een somber toekomstbeeld op van smeltende gletsjers.
De profetische boodschap van de documentaire is sinds een week verdrietige werkelijkheid geworden.
We hebben allemaal de beelden en animaties gezien van de allesvernietigende moddergolf. Toch is de werkelijke impact moeilijk te bevatten voor mensen die op een halve wereld afstand via een telefoon of televisie meekijken.
In een gebied met ongeveer de lengte van Nederland is vrijwel iedere brug weggeslagen. Honderden mensen kwamen om het leven toen het natuurgeweld met enorme kracht door de valleien raasde.
Ook van de weg waarover toeristen, onder wie ikzelf, ooit hobbelden op zoek naar de geuren en kleuren van Nepal, is vrijwel niets meer over. Ondertussen dreigt vanuit andere, recent gevormde bergmeren opnieuw gevaar.
Wat een contrast met thuis.
Hier noemen we het al een ramp wanneer een snelweg enkele weken dicht moet voor onderhoud. We mopperen massaal op de regenbuien waarmee de naderende herfst zich aankondigt.
Laten we ‘onze problemen’ daarom wat afwaarderen. En beseffen dat de zwaarste prijs van de klimaatcrisis vooralsnog wordt betaald door mensen die toch al in de knel zitten.