Drijvende koeienstal in Rotterdam dreigt na tien jaar te verdwijnen

Prima toch? Kansloos project

Leuk geweest maar een blinde kan zien dat het een sprookje is

''Dreigt'' te verdwijnen!?

Ze mogen hem hierheen varen en dan graven we een gat in de grond en zetten we hem daar weer in, voor weinig ben ik de beroerdste niet

Dus koeien bij industrie past niet. Maar industrie naar omgeving van koeien dat is wel passend?

Nou er moeten minder koeien komen volgens de vvd, ik zou zeggen gelijk maar weg met die onzin.

Ik woon er vlakbij, en zeg al 5 jaar dat ik er een keer wil gaan kijken. Niet te lang meer uitstellen blijkbaar

Project afgeboekt, verloren zaak was t al vanaf t begin, typisch een geval gemeenschapsgeld over de balk gooien, met lbv+ regeling meegedaan?

Vraag maar in Vlaanderen hoe dat gaat met tijdelijke vergunningen verlengen

Ik dacht dat het was omdat er op het land tekort ruimte was en het op het water moest. Maar daar is dus ook geen ruimte

Misschien de drijvende stal verplaatsen naar Rivoli zodat de toekomstige eigenaar daarvan eindelijk dat attractiepark een keer kan openen...

Tja... Schouten was als landbouwminister ook niet alles

Het is een boot toch? Ik was allang weg gevaren naar het beloofde land!!

Technische doorbraak in stikstofdossier? MEZT zet eerste stap op Floating Farm
MEZT claimt een technische oplossing voor het stikstofprobleem met een nieuwe techniek om ammonium uit mest te halen. De eerste installatie draait op de Floating Farm in Rotterdam.

Kyara Derksen
redacteur Boerderij
15:00
Algemeen
Nieuws
doorbraak stikstofdossier
De installatie van MEZT (r.) op de Floating Farm Rotterdam (l.). Foto: MEZT en Roel Dijkstra, beeldbewerking

Terwijl de stikstofcrisis de Nederlandse landbouw al jaren in zijn greep houdt, presenteert MEZT, een spin-off van de TU Delft, een opvallende claim: “Technisch is de stikstofcrisis opgelost.” Het bedrijf ontwikkelde een nieuwe technologie om ammoniak uit mest te verwijderen. De eerste installatie is inmiddels in gebruik genomen op de Floating Farm Rotterdam.

Scheiden van mineralen uit mest
Ammoniak komt vrij op meerdere momenten in de mestketen: in de stal, tijdens opslag en bij het uitrijden. De techniek van MEZT richt zich op het verwijderen van ammonium uit mest voordat deze emissie optreedt. Daarvoor wordt gebruikgemaakt van membraanelektrodialyse. Vloeibare biomassa, zoals dierlijke mest of digestaat, wordt eerst voorbewerkt, waarbij grove deeltjes worden verwijderd. Vervolgens stroomt de vloeistof langs selectieve membranen. Door een elektrisch spanningsverschil worden opgeloste mineralen gescheiden. Het proces levert twee stromen op: een mineraalarme mestfractie en een mineralenconcentraat met ammonium en kalium. Volgens het bedrijf wordt circa 80% van de mineralen uit de mest gehaald. Het mineralenconcentraat kan vervolgens worden hergebruikt als meststof.

Verschil met bestaande technieken
Volgens MEZT zit de vernieuwing vooral in de manier waarop ammoniak wordt verwijderd. Bij andere methoden, zoals strippen en scrubben, wordt mest bijvoorbeeld opgewarmd, wat veel energie kost. Dit systeem werkt zonder verhitting. “Wij halen ammonium er direct uit met elektriciteit,” zegt Adriaan Lieftinck, CEO van MEZT. Daarmee verschuift de aanpak van het afvangen van ammoniak naar het voorkomen van emissie. “Je pakt het probleem bij de bron aan, voordat ammoniak kan vrijkomen.”

Voordelen van de techniek
Volgens de ontwikkelaars heeft de techniek meerdere praktische voordelen. Doordat het proces bij omgevingstemperatuur werkt, ligt het energiegebruik lager dan bij traditionele systemen. Daarnaast zijn geen chemicaliën nodig en is de techniek toepasbaar op verschillende meststromen, waaronder ook digestaat. Een bijkomend voordeel is dat nutriënten niet verloren gaan, maar juist opnieuw kunnen worden ingezet. “Je maakt van een probleem een grondstof,” aldus Lieftinck. “Je kunt stikstof en kalium gericht terugbrengen op het land.”

Financiële kant
De kosten van de installatie hangen sterk af van de bedrijfsgrootte. Volgens MEZT moet rekening worden gehouden met een investering van ongeveer €1.000 tot €1.500 per koeplaats. Daar staan mogelijke voordelen tegenover, zoals het hergebruiken van eigen nutriënten, minder aankoop van kunstmest en een lagere uitstoot. “Je haalt stikstof uit de mest waar je er last van hebt en brengt het terug waar je het nodig hebt,” zegt Lieftinck. “Dat geeft boeren perspectief om door te kunnen.”

Erkenning en regelgeving
De techniek is op dit moment nog niet opgenomen in bestaande regelgeving, zoals de Rav-lijst. Wel loopt er een traject richting certificering op Europees niveau. “We voldoen naar verwachting aan de criteria, maar dat moet nog formeel worden vastgesteld,” zegt Lieftinck. Voor toepassing op boerderijen is uiteindelijk erkenning nodig binnen nationale regelgeving. “Daar ligt nu een belangrijke volgende stap.” Zonder passende vergunningen en erkenning binnen bestaande systemen blijft toepassing in de praktijk beperkt. Tegelijk vraagt brede invoering om forse investeringen van boeren, zeker in de beginfase. “Elke nieuwe technologie is in het begin duur,” zegt Lieftinck. “Stimulering is nodig om boeren te laten instappen.”

Praktijkproef op drijvende boerderij
De installatie draait op de Floating Farm Rotterdam, een drijvende boerderij in de Rotterdamse haven waar wordt gewerkt aan lokale en circulaire voedselproductie. De locatie fungeert als praktijkproef voor innovatieve technieken in de landbouw. De keuze voor deze locatie is volgens Lieftinck geen toeval. De drijvende boerderij biedt een omgeving waar verschillende innovaties rond voedselproductie en nutriëntenkringlopen samenkomen, wat het een geschikte plek maakt om de technologie in de praktijk te testen.