Dit is geen boerenstrijd - Dit is een burgerstrijd

Column door Marianne Zwagerman;

Leugens

Als Henri Bontenbal op de Zwaluwenberg even de benen wil strekken, kan hij langswandelen bij Elbert Hennipman in het dorp Westbroek, het buitengebied tussen Hilversum en Utrecht.

Zes weken geleden rinkelt de telefoon bij Hennipman.
Een ambtenaar wil weten of hij op de boerderij is, want er komt straks een koerier langs met een brief van CDA-gedeputeerde Mirjam Sterk.

Hennipman heeft de envelop nog maar net geopend, of de dominee loopt zijn erf op. Hij is door de burgemeester op pad gestuurd, omdat de provincie dacht dat er geestelijke bijstand nodig was. Ook de politie blijkt ingelicht. Zelfs de huisarts heeft een bericht gestuurd met de vraag of hij slaappillen langs moet brengen.

In de brief staat dat Hennipman zijn weilanden niet meer mag bemesten. Zijn koeien mogen ook niet meer de wei in, want zelfs dat telt als bemesting.

Vier andere boeren in het dorp ontvangen dezelfde boodschap, eveneens per koerier. Honderden boeren en telers in de omgeving krijgen een brief met vergelijkbare maatregelen, soms iets minder ingrijpend, maar met dezelfde uitkomst.

Zonder mest groeit er geen gras. Hennipman begrijpt dus direct wat de boodschap betekent: hij moet weg. Dit is het doodvonnis voor zijn bedrijf. En voor dat van zijn collega’s in het dorp.

De reden: bescherming van het trilveen. Dat trilveen is pas drie jaar geleden aangelegd, na het afgraven van enorme hoeveelheden grond. Het beschermen van deze kunstmatig aangelegde ‘natuur’ kost de boeren de kop. Althans, dat is de reden die wordt opgevoerd.

Over de échte reden waarom boeren en fruittelers in de provincie Utrecht moeten verdwijnen of inkrimpen, is Sterk niet eens geheimzinnig. Ze wil huizen bouwen en ruimte maken voor de energietransitie. Overal in het landschap verrijzen de hoogste windturbines van Europa, zo hoog als de Eiffeltoren.

Zelfs in UNESCO-werelderfgoed, landschappen die bestuurders wettelijk verplicht zijn te beschermen.

Maar de boeren moeten weg, zegt Sterk, want:
‘Het gaat niet goed met de natuur. Er verdwijnen veel planten en dieren. De waterkwaliteit is niet op orde.’

Dat is alleen niet waar.

Onderzoeksjournalist Geesje Rotgers vroeg in Brussel de cijfers op die Nederland daar zélf aanlevert over natuur- en waterkwaliteit. Wat blijkt: veel natuurgebieden, beken en plassen die in Nederland rood kleuren, staan op de Brusselse kaarten gewoon op groen.

Leugens dus.

Op basis van die leugens wordt het platteland verwoest. Dit stopt niet bij boer Hennipman. Daar begint het.

Onder het mom van ‘natuurbescherming’ verandert het landschap in beton, windturbines en hoogspanningsstations. Wie accepteert dat de overheid liegt om land te confisqueren, accepteert uiteindelijk ook dat vrijheid en eigendom voorwaardelijk zijn.

- Dit is geen boerenstrijd.
- Dit is een burgerstrijd.

Wie nu niet opstaat, verliest veel meer dan alleen koeien in de wei:
vrijheid, voedselzekerheid en alles wat het platteland mooi maakt.

Bron: Telegraaf