Onlangs was ik op de fiets in Amsterdam en kwam daar dit standbeeld ter ere van de verdwenen boer tegen:
In 2005 onthulde Neeltje Salentijn-van den Broek, toen 101 jaar oud, het kunstwerk De verdwenen boer van Karel Gomes. Zij is dan de oudste nog levende vertegenwoordiger van deze groep boeren. Zij beschouwde 50 jaar na dato de overname van het bedrijf van haar vader door de gemeente Amsterdam als diefstal. Ze kregen 40 cent per vierkante meter āomdat er op die plek toch maar water zou komenā. Het bedrijf stond midden in wat nu de Sloterplas is.
Dit beeld is neergezet op initiatief door kinderen en kleinkinderen van families die de annexatie van hun gronden hadden meegemaakt, zij richten de Stichting Beeld voor de Verdwenen Boer op en zetten zich in voor de komst van een symbolisch werk. Het werk van Gomes doet ons herinneren aan een stuk Amsterdamse geschiedenis die voor veel jongere generaties onbekend zal zijn. In de jaren ā40-ā50 moest er ruimte worden gemaakt voor de aanleg van de Westelijke Tuinsteden. Een groot aantal boerenbedrijven werd uitgekocht door de stad Amsterdam en land werd geannexeerd. Maar voor deze boerenfamilies lagen er geen miljarden op de plank. Grond die soms al eeuwen familiebezit was, werd voor een miniem bedrag overgenomen.
Bron: buitenbeeldinbeeld.nl/Amsterdam_W/Boer.htm/
Reacties
Geen idee of ze familie is van Dirk van den Broek, die is in de jaren 40 begonnen met het verzamelen van zijn fortuin als melkboer in datzelfde Amsterdam: nl.wikipedia.org/wiki/…. Het leven kan verkeren....